Καθεστώς τρόμου η ανεργία στον παγκόσμιο καπιταλισμό


Δημήτρης Σταμούλης, Σοφία Τσάδαρη

«Στόχος μας να μην υπάρχει οικογένεια χωρίς τουλάχιστον ένα εργαζόμενο», είπε ο Γ. Παπανδρέου σε μια ιστορική… ατάκα από το βήμα της φετινής ΔΕΘ.

Ο καπιταλισμός δείχνει πλέον ούτε να θέλει ούτε να μπορεί να ελέγξει τα τρομακτικά ποσοστά ανεργίας, που ίσως υπερβούν ακόμα και το 30% σε κάποιες χώρες.

Σε έκθεση του ΟΟΣΑ και τη Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, με αφορμή τη σύνοδο του G20, επισημαίνεται ότι οι ρυθμοί αύξησης στην αγορά εργασίας δεν επαρκούν για να αντισταθμιστεί το έλλειμμα 20 εκατ. θέσεων εργασίας που προκάλεσε η ύφεση εξαιτίας της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008.

 Με προβλεπόμενη αύξηση της απασχόλησης κατά 0,8% μέχρι τα τέλη του 2012, θα προστεθούν άλλα 20 εκατομμύρια άνεργοι στα ήδη 40 εκατ. ανέργους που υπάρχουν στο σύνολο των χωρών του G20, επισημαίνει η έκθεση. Η υψηλή ανεργία γίνεται πλέον σύμφυτο, δομικό στοιχείο του σύγχρονου, ολοκληρωτικού καπιταλισμού, με τους πολιτικούς εκπροσώπους του κεφαλαίου να μη δίνουν δεκάρα για τους ανέργους. Στην Ισπανία ξεπέρασε το φράγμα του 20%, στη Βρετανία χτύπησε υψηλό 17ετίας με 8,1% και στις ΗΠΑ δεν πέφτει από το 9%!

Στην Ελλάδα, πρόσφατη έκθεση της Εθνικής Τράπεζας κάνει λόγο για νέα ύφεση στο δεύτερο εξάμηνο του έτους και αναμένει κορύφωση του ποσοστού ανεργίας στο 20% στα τέλη του 2012 με αρχές του 2013. Δεν είναι τυχαίο ότι οι άνεργοι που επιδοτούνται (212.000 τον Αύγουστο) με τα 450 ευρώ του ΟΑΕΔ, δε γλιτώνουν ούτε το χαράτσι «αλληλεγγύης», ούτε μειωμένο συντελεστή φορολόγησης για το ακίνητο που έχουν στην κατοχή τους. Ενόψει δε της εκτίναξης της ανεργίας και των δυνάμει επιδοτούμενων, η τρόικα απαίτησε να τεθούν «κριτήρια» και σε όσους θα επιδοτούνται. Έτσι, άνεργος με ένα σπίτι, κατά το ΔΝΤ και την ΕΕ, δε θα έχει …ανάγκη επιδότησης, δηλαδή θα τρώει σοβάδες!

Βέβαια, η κυβέρνηση ήδη μεριμνεί προς την κατεύθυνση αυτή, μειώνοντας κατά 50% το 2012, την επιχορήγηση του τακτικού προϋπολογισμού προς τον ΟΑΕΔ σε σχέση με φέτος. Έτσι, από το 1 δισ. ευρώ του 2011, στο προσχέδιο του νέου προϋπολογισμού το ποσό της επιχορήγησης είναι 500 εκατ. ευρώ! Με την παραδοχή της τρόικας ότι η ύφεση θα συνεχιστεί και η ανεργία θα παρουσιάσει και άλλη αύξηση και θα κυμανθεί γύρω στο 18,5% μεσοσταθμικά, προδιαγράφεται η συρρίκνωση των επιδομάτων ανεργίας και του αριθμού των δικαιούχων.

Την ίδια όμως στιγμή που οι άνεργοι εισπράττουν ψίχουλα από τον ΟΑΕΔ και την κυβέρνηση, αδρότατες είναι οι παροχές προς τις επιχειρήσεις ύψους 3,2 δις. ευρώ, που βαφτίζονται «ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης». Με αυτά οι ξενοδόχοι, για παράδειγμα, μπορούν να δίνουν 11 περίπου ευρώ μεροκάματο και να επιδοτούνται με άλλα 12… Για το κεφάλαιο, λοιπόν, «λεφτά υπάρχουν». Για τους ανέργους υπάρχουν μόνο φόροι, επιδόματα φτώχειας και κλειστές πόρτες για δουλειά.

Για πρώτη φορά μετά τη δεκαετία του ’60, ο αριθμός των εργαζομένων εμφανίζεται μικρότερος από τον αριθμό των οικονομικά μη ενεργών ατόμων (τα ανήλικα άτομα και τους συνταξιούχους και μη που είναι 65 ετών και άνω), πιστοποιώντας αυτό που ο λαός ήδη βιώνει μέσα από τη δική του οδυνηρή εμπειρία, δηλαδή το ιστορικό κοινωνικό πισωγύρισμα που συντελείται με γοργούς ρυθμούς

ΘΕΡΙΕΥΕΙ Η ΚΟΛΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ

Ούτε στα πιο εφιαλτικά τους όνειρα δεν πίστευαν οι Έλληνες εργαζόμενοι ότι η ανεργία στα πέτρινα χρόνια του μνημονίου των ΔΝΤ-ΕΕ θα εκτινασσόταν σε τέτοια δυσθεώρητα ύψη, μέσα σε λίγους μήνες, όταν μέχρι πρότινος ένα μεγάλο τμήμα του κόσμου της εργασίας μπορούσε και έκανε δύο, ακόμα και τρεις δουλειές για να ζήσει αξιοπρεπώς, να αποπληρώσει δάνεια κ.α.. Τα τρία τελευταία χρόνια έχουν δημιουργηθεί 386.000 νέοι άνεργοι, δηλαδή 95% περισσότεροι από το 2008, ενώ η απασχόληση μειώθηκε σημαντικά κατά 317.200 άτομα ή 7%, Πλέον, για δεκάδες χιλιάδες, ακόμα και μια δουλειά του ποδαριού είναι πολυτέλεια!

Ο λόγος ανέργων / απασχολουμένων, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, ανέρχεται σήμερα σε περίπου 20%, δηλαδή σε κάθε πέντε εργαζόμενους αντιστοιχεί ένας άνεργος και σε κάθε δέκα άτομα εργάσιμης ηλικίας (15 έως 64 ετών), αντιστοιχεί ένας περίπου άνεργος. Η επιδείνωση της ανεργίας κατά το 2009-2011 έναντι του 2008 προήλθε καταρχήν από την μείωση της απασχόλησης κατά 5,8% δηλαδή κατά 263.000 άτομα. Έτσι, στην τετραετία 2009-2012, όπως προβλέπει μέχρι και η Κομισιόν για το 2012, θα έχουν χαθεί σωρευτικά 260.000 θέσεις εργασίας και ο αριθμός των απασχολουμένων θα έχει υποχωρήσει κατά μία επταετία, στο επίπεδο του 2004.

Όμως και τα τελευταία στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής δεν αφήνουν κανένα περιθώριο ελπίδας για το αβέβαιο μέλλον που επιφυλάσσει η ισοπεδωτική πολιτική της «ιερής συμμαχίας» κυβέρνησης – ΔΝΤ – ΕΕ σε βάρος των εργατικών δικαιωμάτων. Κατά το Β΄ τρίμηνο του 2011 ο αριθμός των ανέργων ανήλθε σε 810.821, με τους απασχολούμενους να ανέρχονται σε 4.156.336 άτομα. Αυτό μεταφράζεται σε επίσημο ποσοστό ανεργίας 16,3%, έναντι 15,9% του προηγούμενου τριμήνου και 11,8% του αντίστοιχου τριμήνου 2010. Η απασχόληση μειώθηκε κατά 0,9% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και κατά 6,1% σε σχέση με το Β΄ τρίμηνο του 2010. Ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε κατά 2,3% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και κατά 36,5% σε σχέση με το Β΄ Τρίμηνο του 2010.

Για πρώτη φορά μετά τη δεκαετία του ’60, ο αριθμός των εργαζομένων εμφανίζεται μικρότερος από τον αριθμό των οικονομικά μη ενεργών ατόμων (τα ανήλικα άτομα και τους συνταξιούχους και μη που είναι 65 ετών και άνω), πιστοποιώντας αυτό που ο λαός ήδη βιώνει μέσα από τη δική του οδυνηρή εμπειρία, δηλαδή το ιστορικό κοινωνικό πισωγύρισμα που συντελείται με γοργούς ρυθμούς. Από τις αρχές του τρέχοντος έτους οι εργαζόμενοι (και αυτοί που απασχολούνται με ελαστικές μορφές εργασίας) είναι σταθερά λιγότεροι από τον μη ενεργό πληθυσμό, με τα στοιχεία του Ιουνίου να δίνουν 4.161.125 απασχολούμενους, 793.685 άνεργους και 4.385.584 ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός. Η ομοιότητα με τη δεκαετία του ΄60 είναι προφανής: Στη γενική απογραφή του 1961 και στα στοιχεία ανεργίας του ίδιου χρόνου, οι απασχολούμενοι ήταν 2.776.000, οι άνεργοι 864.0000, ποσοστό 26,4%, και ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός 4.660.000….

Μελετώντας τα στοιχεία της ανεργίας προκύπτουν ορισμένες σημαντικές τάσεις:

Πρώτον, τα μεγαλύτερα θύματα της ανεργίας είναι οι γυναίκες, οι νέοι και τα πιο ανειδίκευτα –και συνήθως πιο πληβειακά – κομμάτια εργαζομένων. Συγκεκριμένα, η ανεργία χτυπά μία στις πέντε (20%) γυναίκες, έναν στους τρεις νέους (32,9%) ηλικίας 15-29 ετών, αλλά και σχεδόν μία στις δύο νέες γυναίκες (38,3%). Ωστόσο, να σημειωθεί ότι το κύριο βάρος της κρίσης υφίστανται οι άνδρες των οποίων η απασχόληση μειώθηκε κατά 98.100 απασχολούμενους και αυξήθηκαν οι άνεργοι άνδρες κατά 102.300 ανέργους. Από την άποψη του επίπεδου εκπαίδευσης, το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας παρατηρείται σε όσους δεν έχουν πάει καθόλου σχολείο (34,5%), ακολουθούν τα άτομα που έχουν τελειώσει μερικές τάξεις δημοτικού (24,9%) και οι απόφοιτοι τεχνολογικής επαγγελματικής εκπαίδευσης (19%). Σε επίπεδο Περιφέρειας το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας παρατηρείται στη Δυτική Μακεδονία με 23,1% και στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη με 20,7%. Οι μεγαλύτερες ποσοστιαίες μεταβολές εντοπίζονται στη Δυτική Ελλάδα και το Βόρειο Αιγαίο όπου οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά τα 2/3 περίπου (65,5% και 63,4% αντίστοιχα), και στην Δυτική Μακεδονία όπου αυξήθηκαν κατά το ήμισυ (49,7%). Μεγάλες είναι και οι ποσοστιαίες μεταβολές σε Κεντρική Μακεδονία και Πελοπόννησο όπου οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 40,0%.

Δεύτερο, η επέλαση της ανεργίας συντρίβει τα όνειρα αλλά και τις προσδοκίες των ανέργων που αναζητούν δουλειά, καθώς μπορεί μεν από το σύνολο των ανέργων 9 στους 10 να αναζητούν εργασία ως μισθωτοί με πλήρη απασχόληση, ωστόσο ένας στους δύο φέρεται διατεθειμένος να εργαστεί και υπό καθεστώς μερικής απασχόλησης, ως απόρροια της μεγάλης ανάγκης για εργασία.

Τρίτον, παγιώνονται ως πλειοψηφικό κομμάτι οι μακροχρόνια άνεργοι, δηλαδή αυτοί που αναζητούν από 12 μήνες και άνω εργασία, ανεξάρτητα αν είναι «νέοι» ή «παλαιοί» άνεργοι, καθώς αποτελούν αντίστοιχα το 50,9% του συνόλου των ανέργων. Το ποσοστό των «νέων ανέργων», δηλαδή όσων εισέρχονται για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας αναζητώντας απασχόληση, ανέρχεται στο 24,6% του συνόλου των ανέργων, δηλαδή ένας στους τέσσερις. Η μακροχρόνια ανεργία των νέων ανθρώπων συνεπάγεται απαξίωση αυτού του δυναμικού, ακόμη και του πλέον εξειδικευμένου, αφού όταν κι εάν μπει στην παραγωγή θα έχει «απολέσει» πολλά από αυτά που είχε μάθει.

Τέταρτον, οι μετανάστες εργάτες, όπως συνεισέφεραν με μεγάλο φόρο αίματος σε «εθνικές επιτυχίες» όπως τα έργα της Ολυμπιάδας, τώρα πληρώνουν και με το μεγαλύτερο τίμημα την ανεργία, καθώς το ποσοστό ανεργίας τους εμφανίζεται μεγαλύτερο από το αντίστοιχο των Ελλήνων εργαζομένων (18,0% έναντι 16,2%).

Πέμπτον, συντρίβεται το στρώμα των μικρομεσαίων και αυτοαπασχολουμένων, οι οποίοι από τη δεκαετία του ’70 μέχρι και την έναρξη της κρίσης, το 2008, κυμαινόταν από 1.600.000 έως 1.750.000. Τα δύο τελευταία χρόνια υπολογίζεται ότι η μείωση ξεπέρασε μεσοσταθμικά το 15% (οι αυτοαπασχολούμενοι χωρίς προσωπικό μειώθηκαν στο πρώτο τρίμηνο του 2011 κατά 24% σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2010), ακολουθώντας τον γενικό δείκτη ανεργίας, και συνεισφέροντας στις ουρές των ανέργων με χιλιάδες ανθρώπων που προλεταριοποιούνται με γοργούς ρυθμούς.

Έκτο, η πραγματική ανεργία είναι πολύ μεγαλύτερη από τη λεγόμενη επίσημη που μετρούν ΕΛΣΤΑΤ, ΟΑΕΔ κ.α. αφού η μαύρη εργασία θερίζει, χιλιάδες «μπλοκάκια» είναι εργαζόμενοι αλλά μετρώνται ως «αυτοαπασχολούμενοι», όποιος έχει εργαστεί ακόμα και μία ώρα μέσα στο δεκαήμερο δεν λογαριάζεται για άνεργος! Υπολογίζεται ήδη πάνω από 20% (τέσσερις μονάδες επιπλέον της επίσημης ανεργίας) και του χρόνου θα διαμορφωθεί γύρω στο 26%, δηλαδή στα επίπεδα του 1961. Δηλαδή, σε 4.000.000 εργαζόμενους θα αντιστοιχούν πάνω από 1.000.000 άνεργοι και 2.760.000 συνταξιούχοι.

Έβδομο, η ανεργία λειτουργεί και ως μοχλός αντιδραστικής αναδιάρθρωσης των εργασιακών σχέσεων. Σοβαρό πλήγμα έχει δεχτεί η πλήρης απασχόληση, η οποία μειώθηκε κατά 341.200 απασχολούμενους (με τους άνδρες να συμμετέχουν κατά 80% στην εν λόγω μεταβολή). Αντίθετα, αυξάνεται η μερική απασχόληση κατά 24.000 μερικώς απασχολούμενους, αποκλειστικά άνδρες. Επιπλέον, πλήγμα δέχεται και η μισθωτή εργασία όπου μειώνεται κατά 243.800 μισθωτούς κυρίως άνδρες.

Ποιοι είναι όμως οι κλάδοι που έχουν δεχτεί το ισχυρότερο πλήγμα; Η μεταβολή το 2010-2011 ήταν για τις κατασκευές αρνητική κατά 73.200 άτομα και ακολουθούν η γεωργία, δασοκομία και αλιεία (-43.400), η μεταποίηση (-41.200) και η εκπαίδευση (-22.300) στους οποίους αναλογεί το 75% περίπου της μεταβολής των 16 κλάδων που μειώθηκε η απασχόληση. Όσον αφορά τον κύριο όγκο των ανέργων που έχουν εργαστεί στο παρελθόν διαπιστώνουμε ότι αυτοί προέρχονται κυρίως από τους κλάδους του εμπορίου, των ξενοδοχείων και εστιατορίων, την μεταποίηση και των κατασκευών. Αθροιστικά οι άνεργοι στους κλάδους αυτούς ανέρχονται σε 369.100 και αποτελούν το 60% των ανέργων που έχουν εργαστεί στο παρελθόν. Επίσης, οι μακροχρόνια άνεργοι των τεσσάρων αυτών κλάδων αναλογούν λίγο πάνω από το ήμισυ των μακροχρόνια παλαιών ανέργων. Πάνω από το ήμισυ των ανέργων στο εμπόριο είναι μακροχρόνια άνεργοι, στην μεταποίηση είναι το 40%, ενώ σε κατασκευές και ξενοδοχεία-εστιατόρια είναι το 25%.

Αυτή η εικόνα θα σημάνει κοινωνικό κραχ, καθώς οι συνέπειες στην καθημερινή διαβίωση με τη διάλυση των μισθών, την κατάρρευση της κρατικής πρόνοιας για τους ανέργους και τα ασφαλιστικά ταμεία, τη δημόσια υγεία και παιδεία θα είναι τραγικές. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και ο υπουργός Εργασίας Γ. Κουτρουμάνης άρχισε να αναφέρεται στις αντοχές των ταμείων και του ΟΑΕΔ τους αμέσως επόμενους μήνες, με τους επιτελείς του υπουργείου να καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι εάν ο δείκτης ανεργίας ξεπεράσει το 20%, οι συνέπειες στον κύκλο της εργασίας, της κοινωνικής ασφάλισης και της στοιχειώδους προστασίας των ανέργων θα είναι βαρύτατες.

Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων για την ανεργία

Σημαντική Πρωτοβουλία για την Ανεργία αποφάσισε στην τελευταία συνέλευσή του ο συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων.Τα εκρηκτικά ποσοστά ανεργίας έχουν δημιουργήσει τους όρους οι άνεργοι «να αποκτήσουν φωνή, να διεκδικήσουν ζωή, να βγουν στους δρόμους, μαζί με τους εργαζόμενους αλλά και διακριτά αναδεικνύοντας τις ανάγκες τους», όπως χαρακτηριστικά επισημαίνεται στην ανακοίνωση του συντονισμού. Την ίδια στιγμή η σιωπή του αστικοποιημένου συνδικαλισμού είναι εκκωφαντική.

Ο τρόπος και οι μορφές πάλης που πρέπει να αξιοποιηθούν, οφείλουν και πρέπει να είναι διαφορετικοί και πολύμορφοι. Η συζήτηση δεν ανοίγει τώρα για πρώτη φορά στις διάφορες συλλογικότητες του εργατικού κινήματος και υπάρχουν και διαφορετικές προσεγγίσεις και απαντήσεις. Εδώ χρειάζονται ορισμένες στοιχειώδεις επισημάνσεις:

Πρώτα από όλα το ζήτημα της ανεργίας δεν αποτελεί υπόθεση των ανέργων και μόνον, αλλά συνολικό ζήτημα του εργατικού κινήματος και της πάλης του για αξιοπρεπή δουλειά. Επομένως, οπωσδήποτε οφείλει να ανοίγει στα σωματεία, στις συνελευσιακές διαδικασίες τους, με επιτροπές ανέργων και ομάδες εργασίας. Ταυτόχρονα, είναι γεγονός πως η κατάσταση της ανεργίας και της ελαστικής υποαπασχόλησης αποτελεί πλέον μόνιμη εργασιακή κατάσταση, ενώ μεγάλα τμήματα των ανέργων δεν αισθάνονται και δεν ανήκουν απαραίτητα «σε έναν κλάδο». Τα δεδομένα αυτά συνηγορούν στην ανάγκη, να υπάρξουν επιτροπές στις γειτονιές. Επίσης, η «κληρονομιά των πλατειών», η ύπαρξη λαϊκών συνελεύσεων σε πολλές περιοχές, αποτελεί πρόσφορο υπόβαθρο για την ανάπτυξη της συζήτησης αλλά και κινηματικών πρωτοβουλιών.

Όλα τα ρυάκια πρέπει να ενωθούν για να σχηματιστεί ένα ποτάμι οργής που θα πνίξει την κυβέρνηση και ένα πρώτο βήμα σε αυτήν την κατεύθυνση μπορεί να αποτελέσει η σύσκεψη της Δευτέρας, στην οποία καλούνται όλες οι παραπάνω συλλογικότητες αλλά και κάθε άνεργος και προσωρινά απασχολούμενος μεμονωμένα. Είναι υποχρέωση, τέλος, για τις δυνάμεις της αριστεράς να στηρίξουν το ζήτημα αυτό και να προχωρήσουν σε κινηματική δέσμευση στο πλαίσιο της ανατρεπτικής κοινής δράσης τους.

Αντικαπιταλιστικά αιτήματα

ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ

Γύρω από την ερμηνεία της ανεργίας γίνεται ιδεολογική και πολιτική διαπάλη. Το αστικό στρατόπεδο την αντιμετωπίζει ως φυσικό και μοιραίο φαινόμενο και την αποδίδει στην ακαμψία των εργασιακών σχέσεων, στην έλλειψη ανταγωνιστικότητας, στη φυλακή των συλλογικών συμβάσεων και του κατώτερου μισθού, στα άκαμπτα συνδικάτα, στον κρατισμό και στις πελατειακές σχέσεις, στα επιδόματα ανεργίας που ευνοούν την τεμπελιά, στο ακατάλληλο εκπαιδευτικό σύστημα και στην έλλειψη διά βίου μάθησης και σύνδεσής του με τη  παραγωγή, και –στις πιο ακραίες και ρατσιστικές εκδοχές- στους μετανάστες. Το στρατόπεδο της σοσιαλδημοκρατίας, του νεοκεϊνσιανισμού, της αριστερής διαχείρισης την αποδίδει στον νεοφιλελευθερισμό, στις αγορές, στη μη αξιοποίηση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων.

Η εργατική-αντικαπιταλιστική Αριστερά και το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να παρέμβουν σε αυτή την ιδεολογική αναμέτρηση, εξηγώντας ότι η ανεργία είναι σύμφυτο του συστήματος της εκμετάλλευσης και των αγορών, είναι απότοκο όχι της έλλειψης αλλά της αποθέωσης της ανταγωνιστικότητας, όχι των άκαμπτων εργασιακών σχέσεων αλλά του ίδιου του εκμεταλλευτικού χαρακτήρα της μισθωτής σχέσης εργασίας, όχι της μη αξιοποίησης αλλά ακριβώς της συμμόρφωσης στα δεδομένα της ΕΕ και του ευρώ, όχι του οπισθοδρομικού αλλά του προσαρμοσμένου στις ανάγκες του κεφαλαίου εκπαιδευτικού συστήματος.

Για να υψωθεί ένα τέτοιο ιδεολογικό μέτωπο ανάγκη υπάρχει η ανάγκη για ένα ενιαίο ταξικό κίνημα εργαζομένων – ανέργων, σταθερά – ελαστικά απασχολούμενων, Ελλήνων – μεταναστών, νέων – παλιών. Ένα κίνημα που θα βρίσκεται στα χέρια των ίδιων των εργαζομένων, των πρωτοβάθμιων σωματείων τους, των ανέργων, των εργατικών συνελεύσεων στους χώρους δουλειάς και των εργατικών πρωτοβουλιών και επιτροπών.

Ένα τέτοιο εργατικό ρεύμα μπορεί και πρέπει να αναπτυχθεί με όρους αποφασιστικής πολιτικής πάλης που πρώτα από όλα θα παλέψει για να καταργηθούν οι αιτίες που οδηγούν στην ανεργία. Με ένα πρόγραμμα που δεν βλέπει απομονωμένα το θέμα και θα καταδεικνύει πως για την ανεργία δεν φταίνε οι άνεργοι αλλά ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής και οι πολιτικοί εκφραστές του κεφαλαίου. Που θα δίνει τη μάχη για την ανατροπή της χούντας κυβέρνησης ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου, για τη συνολική ανατροπή της επίθεσης, των νόμων της ΕΕ, τα παλιά και νέα μνημόνια, τη διεύρυνση των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων. Θα διεκδικεί την αποφασιστική μείωση των ωρών εργασίας και την αύξηση των αποδοχών ώστε να υπάρχει αξιοπρεπής δουλειά για όλους – 5ήμερο – 6ωρο – 30ωρο, σύνταξη στα 55, να περάσουν στο δημόσιο οι τράπεζες και βασικοί τομείς της παραγωγής με  έλεγχο των εργαζομένων, θα λέει ΟΧΙ στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, θα διεκδικεί δημόσια υγεία-παιδεία-ασφάλιση-κοινωνικές υπηρεσιες για όλους, μαζικές προσλήψεις για τα παραπάνω, όχι καταργήσεις και συγχωνεύσεις και εφεδρεία.

Κάτω από αυτό το γενικό πλαίσιο χρειάζεται και η ανάδειξη αιτημάτων που πιο ειδικά απαντούν στο ζήτημα, σε επιμέρους πλευρές και προβάλλουν ζητήματα ανακούφισης των ανέργων, όπως: Νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων. Δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων του ιδιοκτήτη της εταιρίας που πτωχεύει ή κλείνει. Καμία απόλυση συμβασιούχων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.  Προσλήψεις στους τομείς Υγείας, Πρόνοιας, Εκπαίδευσης και σε άλλα έργα κοινωνικών υποδομών. Επίδομα ανεργίας, για όλο το διάστημα ανεργίας, ίσο με τον βασικό μισθό. Πλήρης ιατροφαρμακευτική και ασφαλιστική κάλυψη των ανέργων. Προσμέτρηση του χρόνου ανεργίας στα συντάξιμα χρόνια. Κατάργηση των επιδοτήσεων στις επιχειρήσεις, τα λεφτά απευθείας στους άνεργους. Δωρεάν μετακίνηση. Κανένα χαράτσι, καμία διακοπή ρεύματος, νερού, επικοινωνίας. ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ – ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ, Όχι δημοτικά τέλη, διαγραφή των χρεών των ανέργων. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Κανονικές προσλήψεις στους συμβασιούχους, απασχολούμενους με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών και γενικά κατάργηση επισφαλούς εργασίας. Κατάργηση της μαθητείας ως απλήρωτης εργασίας.  (αναδημοσίευση από ΠΡΙΝ www.prin.gr 16/10/2011)

Advertisements

14 responses to “Καθεστώς τρόμου η ανεργία στον παγκόσμιο καπιταλισμό

  1. Pingback: Η δικτατορική δημοκρατία* στη νέα εποχή της Ευρώπης και μια επανάσταση βουτηγμένη στο αίμα στο Μπαχρέιν « Κόκκινο – Συνιστώσα του ΣΥΡ

  2. Pingback: Η δικτατορική δημοκρατία* στη νέα εποχή της Ευρώπης και μια επανάσταση βουτηγμένη στο αίμα στο Μπαχρέιν « Κόκκινο – Συνιστώσα του ΣΥΡ

  3. Pingback: Η δικτατορική δημοκρατία* στη νέα εποχή της Ευρώπης και μια επανάσταση βουτηγμένη στο αίμα στο Μπαχρέιν « ένα blog του Κόκκινο – Συνιστώ

  4. Pingback: Η δικτατορική δημοκρατία* στη νέα εποχή της Ευρώπης και μια επανάσταση βουτηγμένη στο αίμα στο Μπαχρέιν | Avantgarde Κόκκινη Ορχήστρα Αθήνας

  5. Pingback: Η δικτατορική δημοκρατία* στη νέα εποχή της Ευρώπης και μια επανάσταση βουτηγμένη στο αίμα στο Μπαχρέιν | Γράμματα από την εποχή των ταραχώ

  6. Pingback: Η δικτατορική δημοκρατία* στη νέα εποχή της Ευρώπης και μια επανάσταση βουτηγμένη στο αίμα στο Μπαχρέιν | Γράμματα από την εποχή των ταραχώ

  7. Pingback: Η δικτατορική δημοκρατία* στη νέα εποχή της Ευρώπης και μια επανάσταση βουτηγμένη στο αίμα στο Μπαχρέιν | Γράμματα από την εποχή των ταραχώ

  8. Pingback: Η δικτατορική δημοκρατία* στη νέα εποχή της Ευρώπης και μια επανάσταση βουτηγμένη στο αίμα στο Μπαχρέιν | Γράμματα από την εποχή των ταραχώ

  9. Pingback: Η δικτατορική δημοκρατία* στη νέα εποχή της Ευρώπης και μια επανάσταση βουτηγμένη στο αίμα στο Μπαχρέιν | Γράμματα από την εποχή των ταραχώ

  10. Pingback: Η δικτατορική δημοκρατία* στη νέα εποχή της Ευρώπης και μια επανάσταση βουτηγμένη στο αίμα στο Μπαχρέιν | Γράμματα από την εποχή των ταραχώ

  11. Pingback: Η δικτατορική δημοκρατία* στη νέα εποχή της Ευρώπης και μια επανάσταση βουτηγμένη στο αίμα στο Μπαχρέιν | Γράμματα από την εποχή των ταραχώ

  12. Pingback: Η δικτατορική δημοκρατία* στη νέα εποχή της Ευρώπης και μια επανάσταση βουτηγμένη στο αίμα στο Μπαχρέιν | Γράμματα από την εποχή των ταραχώ

  13. Pingback: Η δικτατορική δημοκρατία* στη νέα εποχή της Ευρώπης και μια επανάσταση βουτηγμένη στο αίμα στο Μπαχρέιν | Γράμματα από την εποχή των ταραχώ

  14. Pingback: Η δικτατορική δημοκρατία* στη νέα εποχή της Ευρώπης και μια επανάσταση βουτηγμένη στο αίμα στο Μπαχρέιν « ένα blog του Κόκκινο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: