Το πάθος ενάντια (και ανάμεσα) στην αριστερά είναι δυνατότερο από αυτό ενάντια στα αφεντικά;


Tου Π. Μαυροειδή*

Συσκοτίζεται το γεγονός ότι χάθηκε ένας εργαζόμενος σε μέρα απεργίας και σε χώρο απεργιακής κινητοποίησης, ως αποτέλεσμα της εκτεταμένης χρήσης χημικών και δακρυγόνων από την αστυνομία.

Πρώτη φορά τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης ήταν τόσο πρόθυμα να δείχνουν χωρίς φειδώ τηλεοπτικού χρόνου, κόσμο και όχι φωτιές.  Μόνο που  έδειχναν ανθρώπους με κοκκινόμαυρες σημαίες (αλλά και με μολότωφ και πέτρες) να επιτίθενται  σε άλλους με κόκκινες σημαίες .

Ο αποτροπιασμός υποτίθεται ότι ήταν για τη δολοφονική επίθεση συγκεκριμένων  τυχοδιωκτικών  αναρχικών ομάδων  κατά των μελών του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ. Στην πραγματικότητα η ασυγκράτητη χαρά ήταν για την εικόνα «κόκκινου εναντίον κόκκινου». Και ιδιαίτερα ήθελαν να φαίνεται αυτό το πάθος. Ο ζητούμενος συνειρμός, κάτι παραπάνω από σαφής: φανταστείτε πως θα σφαχτούν μεταξύ τους και τι χάος θα επικρατήσει αν  αποσυρθεί γενικά η αστυνομία και πολύ περισσότερο αν πέσει η κυβέρνηση.Τα προβοκατόρικα συγχαρητήρια του ΛΑΟΣ, του Αlter και του Αντένα στο ΚΚΕ για την «περιφρούρηση της Βουλής», έχουν στόχο να πλήξουν το ηθικό της εργατικής βάσης του. Να αναστείλουν θετικές αγωνιστικές διεργασίες συνάντησης με το μαχητικό αγώνα. Να ενεργοποιήσουν συντηρητικά αντανακλαστικά της ηγεσίας του ΚΚΕ, όπως η αδικαιολόγητη και αλόγιστη «περιφρούρηση» του ΠΑΜΕ από τις δυνάμεις του ταξικού ρεύματος και του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων.

Ευρύτατη κάλυψη  είχαν και  τα υπονοούμενα  της  Α. Παπαρήγα ότι οι κουκουλοφόροι ξεκίνησαν μέσα από μπλοκ της πρωτοβουλίας «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ», το οποίο δήθεν συστέγαζε «αναρχο-αριστερούς, αναρχο-δεξιούς και Χρυσή Αυγή».  Θλιβερή και κοντόθωρη   ταξική και πολιτική ανευθυνότητα.

Όσο γέλαγαν τα μούτρα των ακροδεξιών του ΛΑΟΣ, του Πρετεντέρη και του Αστυνομικού Διευθυντή, άλλο τόσο πονούσαν οι αγωνιστές της αριστεράς και του εργατικού κινήματος.

Δεν είναι και μικρό πράγμα: Η δεύτερη μέρα της μεγαλειώδους εργατικής 48ωρης κινητοποίησης,  σημαδεύτηκε από την πρόστυχη προσπάθεια της κυβέρνησης και των υποτακτικών σε αυτή ΜΜΕ, να κεφαλαιοποιήσουν μια πολιτική υποχώρηση στο αναπτυσσόμενο ρεύμα κοινωνικής και πολιτικής ανυπακοής.

Στη προσπάθεια αυτή αξιοποιείται από μεριάς της, με χυδαίο τρόπο, ο τραγικός θάνατος του διαδηλωτή, στελέχους του ΠΑΜΕ. Συσκοτίζεται το γεγονός ότι χάθηκε ένας εργαζόμενος σε μέρα απεργίας και σε χώρο απεργιακής κινητοποίησης, ως αποτέλεσμα της εκτεταμένης χρήσης χημικών και δακρυγόνων από  την αστυνομία.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να πιστώσει το θάνατο αυτό, αλλά και γενικότερα την ευθύνη για τη βία στο κέντρο της Αθήνας  στις συγκρούσεις μεταξύ του «ΠΑΜΕ και ομάδων αναρχικών», αθωώνοντας τη δική της πολιτική της φτώχειας, της ανεργίας και του εκφοβισμού του λαού.

Σε ότι αφορά αυτά καθαυτά τα γεγονότα στις 20/10, δεν έχουν θέση οι «ίσες αποστάσεις». Χρειάζεται   αποφασιστική πολιτική καταδίκη και απομόνωση σε εκείνες τις  αναρχικές ομάδες που για   άλλη μια φορά επεχείρησαν τυφλή δολοφονική επίθεση σε βάρος διαδηλωτών. Δεν μπορεί και δε πρέπει να γίνει κανένας συμψηφισμός με τις σοβαρές πολιτικές ευθύνες του ΚΚΕ που είναι άλλης κλίμακας και κυρίως άλλης ποιότητας.  Οι ομάδες αυτές πράγματι ψαρεύουν σε θολά νερά. Αναζητούν νομιμοποίηση στη συνείδηση όλων όσων αγαναχτούν για τις λογικές ιδιοκτησίας του κινήματος και των αγώνων που αναπτύσσει το ΚΚΕ, συχνά και με ανοιχτές επιθέσεις στην αντικαπιταλιστική αριστερά. Το μόνο που προκαλούν ωστόσο είναι αποτροπιασμός και περιφρόνηση. Το αριστερό, απελευθερωτικό και κομμουνιστικό κίνημα δεν έχει καμία σχέση με πρακτικές αστικής βίας, που θυμίζουν παρακράτος.

Ακόμη μεγαλύτερες είναι οι ευθύνες όμως στο νέο πολιτικό πλαίσιο που διαμορφώθηκε μετά τα γεγονότα. Θα ήταν παράλογο να περιμένει κανείς μια σοβαρή στάση από τις αναρχικές τυχοδιωκτικές ομάδες. Ακόμη και ο λεγόμενος «πολιτικός αντεξουσιαστικός χώρος», όπως εκφράστηκε μέσα από ανακοίνωση της «Αντεξουσιαστικής Κίνησης Αθήνας», έσπευσε να εξαφανίσει τη δράση κυβέρνησης, κράτους και παρακράτους και να δηλώσει πως «αποκλειστικά υπεύθυνο για τα σημερινά (20-10-11) γεγονότα στο Σύνταγμα είναι το ΚΚΕ»! Οποία τύφλωση! Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη πως το πρόβλημα στον αναρχικό και αντεξουσιαστικό χώρο είναι βαθύτερο από τη συμμετοχή  ή όχι στα λεγόμενα «μπάχαλα».

Ωστόσο, ο κόσμος έχει άλλες απαιτήσεις και ανησυχεί περισσότερο από τη στάση του ΚΚΕ. Καμία αντίδραση στη δολοφονία του διαδηλωτή. Σκοτώθηκε ένας εργαζόμενος από τα χημικά της αστυνομίας και δε σηκώθηκαν οι πέτρες και οι πάντες κατά της κυβέρνησης. Σχεδόν αποκλειστική ενασχόληση με τους αναρχικούς. Εκτός τόπου και χρόνου επιθέσεις στο ΣΥΡΙΖΑ. Και ακόμη πιο σημαντικό: αναδρομική επίθεση στην εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 και εμετικές συκοφαντίες κατά της επαναστατικής αριστεράς. Ας παρακολουθήσουμε λίγο την Α. Παπαρήγα: «Παίζει η ακροδεξιά σίγουρα και προσπαθεί να τραβήξει και δυνάμεις μέσα από την αστυνομία και η κοινοβουλευτική ακροδεξιά. Από εκεί και πέρα υπάρχει και η λεγόμενη ακροαριστερά. Τώρα, δεν μπορώ να κάνω λεπτομερειακούς διαχωρισμούς»(!).

Και ποια είναι η απάντηση σε όλα αυτά από την αντικαπιταλιστική αριστερά;

Με όρους κοινωνίας. Με βάση τις ανάγκες του κινήματος. Για να κερδίσουμε στον κοινωνικό πόλεμο που κήρυξε  κυβέρνηση-ΕΕ και ΔΝΤ και όχι στον ενδο–αριστερό εμφύλιο. Συστράτευση της κομμουνιστικής και μαχόμενης αριστεράς, καθώς και του ευρύτερου αντικαπιταλιστικού δυναμικού στην κοινή δράση για να πέσει η κυβέρνηση, για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης.

* το άρθρο δημοσιεύεται στο ΠΡΙΝ (23/10/11)

Advertisements

16 responses to “Το πάθος ενάντια (και ανάμεσα) στην αριστερά είναι δυνατότερο από αυτό ενάντια στα αφεντικά;

  1. Pingback: Το πάθος ενάντια (και ανάμεσα) στην αριστερά είναι δυνατότερο από αυτό ενάντια στα αφεντικά; « η Λέσχη

  2. όχι άλλο κάρβουνο 22/10/2011 στο 11:27 πμ

    Θα μπορούσες να αναφερθείς πιο αναλυτικά στις πολιτικές ευθύνες του ΚΚΕ; Τι ακριβώς έκανε προχθές στο Σύνταγμα (που άλλοτε ούτε να περάσει δεν καταδεχόταν…) με τα κράνη και τα παλούκια: περικύκλωση, περιφρούρηση, ξεκούραζε τα ΜΑΤ; Ακόμη κι αν δεν του αποδώσουμε ίσες ευθύνες με τους αναρχομπάχαλους, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: μετέτρεψε μια μεγάλη λαϊκή κινητοποίηση σε μια μεγαλειώδη ήττα, όχι γιατί δεν κατέλαβε τα χειμερινά ανάκτορα αλλά γιατί απέδειξε πόσο επικίνδυνο είναι, αφού σε τελική ανάλυση στέλνει τον κόσμο αηδιασμένο στο σπίτι του. Είναι ηλίου φαεινότερο ποιοι βγήκαν κερδισμένοι. Μια ζωή οι απλοί εργαζόμενοι θα τρώμε το ίδιο γκολ. Είμαστε τραγικά μόνοι απέναντι στην τραγική ανεπάρκεια της πολιτικής «πρωτοπορίας» και τα χειρότερα είναι μπροστά…

    • Αριστερός 22/10/2011 στο 4:45 μμ

      Και να θέλαμε δεν θα βρίσκαμε άλλο κάρβουνο αφού το ξόδεψες όλο εσύ. Μάλλον έχεις χάσει την μπάλα. Σου θυμίζω λοιπόν πως τα παιδάκια με τα μαύρα διέλυσαν χθές (περίπου στις 2.30 λίγο πριν σχολάσουν οι εργαζόμενοι και κατέβουν στο σύνταγμα) τη διαδήλωση με το να επιτεθούν με πέτρες, γκλόμπσ των ΜΑΤ, σακίδια των ΜΑΤ, χημικά των ΜΑΤ, πυροσβεστήρες και μολότοφ εναντίον του ΠΑΜΕ

      • όχι άλλο κάρβουνο 22/10/2011 στο 6:13 μμ

        Καλά, δεν περίμενα άλλο ύφος, άλλωστε έχω περάσει κι εγώ από τα τιμημένα ΚΝΑΤ. Ήμουνα όμως πολύ μικροαστή και μου πατήσανε μια διαγραφή το ’89 για να μάθω να οππορτουνίζω. Η ειρωνεία σου περισσεύει, Αριστερέ με Α κεφαλαίο, αλλά απαντήση δεν πήρα. Οι εγωπαθείς πρωτοπορίες κόκκινες και μαύρες, που θέλουν με κάθε τρόπο να καπελώσουν το κίνημα -αν δεν θέλουν να το καταπνίξουν- είναι καιρός να συνέλθουν αλλιώς θα μας πάρει ο διάολος. Κι αν εσύ κατάλαβες ότι υπερασπίζομαι «τα παιδάκια με τα μαύρα», βοήθειά σου. Αυτή τη στιγμή πάντως οι κάθε είδους φασίστες τρίβουν τα χέρια τους.

      • afrikazoao (@afrikazoao) 23/10/2011 στο 7:41 πμ

        Ντροπή σε όσους συμμετείχαν στα επεισόδια όποιοι και να ήταν.
        Η ευθύνη και στις δύο πλευρές.
        Οι μέν βέβαια έχουν πολιτική ηγεσία και η ευθύνη είναι μεγαλύτερη αλλά ποιά η σημασία?
        Και ας μην τσουβαλιάζουμε όλον τον αναρχικό χώρο ως παρακρατικούς………
        Τέλος.
        Αν θέλουμε να είμαστε Άνθρωποι.

    • mpampis lesxos 26/10/2011 στο 1:09 πμ

      ΑΦΟΥ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΕΙΣΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΙΧΑΤΕ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ…ΑΦΗΣΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΨΗΦΟΥΣ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΨΑΡΕΨΕΤΕ ΨΕΥΤΟΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ… ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ ΣΕ ΠΟΣΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ΠΗΓΑΤΕ ΣΤΗΝ 48ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΓΙΑ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΟΥ ΑΣΚΟΥΝ ΟΙ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ.

  3. Pingback: Το πάθος ενάντια (και ανάμεσα) στην αριστερά είναι δυνατότερο από αυτό ενάντια στα αφεντικά; « Δεν Πληρώνουμε την κρίση τους

  4. Pingback: Το πάθος ενάντια (και ανάμεσα) στην αριστερά είναι δυνατότερο από αυτό ενάντια στα αφεντικά; « //ΠαραλληλοΓράφος//

  5. Pingback: Το πάθος ενάντια (και ανάμεσα) στην αριστερά είναι δυνατότερο από αυτό ενάντια στα αφεντικά; « ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ

  6. maria chandrinou 22/10/2011 στο 11:22 μμ

    «Τα παιδάκια με τα μαύρα» είναι ένας καινούριος όρος στον ταξικό πόλεμο που διαδραματίζεται (μπροστά στα μούτρα μας και μερικοί σφυρίζουν αδιάφορα η φωνάζουν πολύ δυνατά).Τον έχουν πάρει όλοι και τον έχουν κάνει λάστιχο.Τον χρησιμοποιεί καθένας κατα πως τον βολεύει.Η ταπεινή μου γνώμη είναι ότι πρόκειται για έναν πολύ υπολογίσιμο παράγοντα που θα παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στην αναδιαμόρφωση και αναδιοργάνωση μιας Αριστεράς που δεν θα κλείνει τις διόδους επικοινωνίας με τον κόσμο αλλά θα τις διευρύνει και θα τις σφραγίζει ταξικά.
    Εντός και πέριξ αυτού του χώρου χωράνε κατα καιρούς όλοι και χρησιμοποιούνται αναλόγως.Για την «εκπαίδευση» τους και τη «χρήση» τους κόπτονται όλοι εκτός απο την ίδια την Αριστερά που περιχαρακώνεται σε χώρους και μαγαζάκια τυφλωμένη απο τον αυτοθαυμασμό της αυθεντίας και της αυθεντικότητας της.
    Είδαμε και ανακοίνωση μπορεί να δούμε και καλύτερη οργάνωση την άλλη φορά.Η Ακροδεξιά,οι επικοινωνιακοί μηχανισμοί,τα ΜΜΕ,το παρακράτος που δεν είναι ούτε αόριστο ούτε αόρατο σμίγουν επιτυχώς με την οργή,την απελπισία,τον αποπροσανατολισμο και την ατομική λύση που μπορεί να είναι απο το τι με νοιάζει εμένα μέχρι το εγώ θα αλλάξω τον κόσμο.
    Και αυτό βρίσκει γόνιμο έδαφος όταν η Αριστερά αντί να δώσει καθαρές απαντήσεις με ταξικό επαναστατικό προσανατολισμό και στρατηγική καταφεύγει σε πρακτικές σαν του ΚΚΕ(θα καθαρίσουμε εμείς για πάρτη όλων).
    Δυστυχώς φάγαμε ήττα μεγάλη και καταντροπιαστική διότι φάνηκε περίτρανα και η αδυναμία του Παμε να προετοιμαστεί για κάτι καλύτερο απο μια ηχηρή κι εντυπωσιακή παρέλαση και των υπολοίπων να ξεπεράσουν τις εμπάθειες που χρονίζουν σαν το κακό σπυρί.
    Μην το κάνουμε πιό τραγικό απο το θάνατο ενός λαικού αγωνιστή που δυστυχώς δεν είναι το μοναδικό θύμα αυτού του σκληρού ταξικού πολέμου.
    Κάθε μέρα έχουμε θύματα-αγωνιστές που πλήττονται σε όλα τα επίπεδα της ζωής τους.
    Κι ας είναι αυτό λευτεριάς λίπασμα και όρκος τιμής για όλους όσους μπορούν να το κατανοήσουν και να συνεχίσουν τον αγώνα,
    Αν δε βρούμε κοινό τόπο και τώρα θα έχουμε πολύ περισσότερες απώλειες και σε έμψυχο υλικό και σε πολύτιμο χρόνο για το κίνημα.Πρέπει όλη η Αριστερά να αναπτύξει επειγόντως τα απαιτούμενα αντανακλαστικά χωρίς γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και μικροψυχίες με προεξάρχουσα την ιστορική Αριστερά που αν θέλει να είναι ιστορική καλό θα είναι αναβαθμίσει και την επικοινωνία της με τον κόσμο πέριξ,εντός,εκτός κι επι τα αυτά κι ας πονέσει και λίγο.
    Το ΚΚΕ απλά το τραβάει η κοινωνία απο το μανίκι και δεν είναι ώρα να το πιάσουμε απο το λαιμό γιατί και άκαιρο είναι και άστοχο.
    Κοινώς μην εγκλωβιστούμε για πολλοστή φορά σε ατέρμονες συζητήσεις και αλληλοχρεώσεις ενώ πίσω μας το λιμάνι θα απομακρύνεται και μείς θα κολυμπάμε στα βαθειά ο καθένας μόνος του.
    Αυτή θα είναι η μεγάλη ήττα και δεν θα θέλαμε να τη δούμε.

  7. αριστερός για την όχι άλλο κάρβουνο 22/10/2011 στο 11:54 μμ

    αριστερός για την «όχι άλλο κάρβουνο» 22/10/2011 στις 6:13 μμ

    Μάθε λοιπόν ότι εγώ έφυγα από το ΚΚΕ το 1984 γιατί τότε μου έλεγαν τις μ…ες που ανακάλυψες εσύ το 1989 οι τότε καθοδηγητές σου που και αυτοί σήμερα είναι εκτός ΚΚΕ. Όμως σκεφτόμουνα και σκέφτομαι χωρίς πάθος.

    Το ΚΚΕ μετά απο καιρό ήρθε σε κινητοποίηση με όλο τον κόσμο και εσύ για αυτό έγραψες :

    «Τι ακριβώς έκανε προχθές στο Σύνταγμα (που άλλοτε ούτε να περάσει δεν καταδεχόταν…) με τα κράνη και τα παλούκια: περικύκλωση, περιφρούρηση, ξεκούραζε τα ΜΑΤ; Ακόμη κι αν δεν του αποδώσουμε ίσες ευθύνες με τους αναρχομπάχαλους, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: μετέτρεψε μια μεγάλη λαϊκή κινητοποίηση σε μια μεγαλειώδη ήττα, όχι γιατί δεν κατέλαβε τα χειμερινά ανάκτορα αλλά γιατί απέδειξε πόσο επικίνδυνο είναι, αφού σε τελική ανάλυση στέλνει τον κόσμο αηδιασμένο στο σπίτι του.»

    Τις άλλες φορές που έλειπε το ΠΑΜΕ (πχ στις 19/10) ποιός έστελνε τον κόσμο αηδιασμένο σπίτι του;
    Ελπίζω να είσαι η μόνη εδώ μέσα που βάζει το μίσος πάνω από την ενότητα του κινήματος.

    υγ: 1) το Α κεφαλαίο βγήκε μόνο του βλέπεις αρχή λέξης… Εξάλλου δεν μου αρέσει γιατί βλέποντας το μου έρχεται αυτόματα στο νού το Μ πριν και το Τ μετά και μάλιστα σε μαύρο.
    2) το ότι η ηγεσία του ΚΚΕ ζεί σε παλαιολιθική εποχή δεν σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι και οι φοιτητές που συμμετέχουν στο ΠΑΜΕ δεν θέλουν ότι θέλει ο λαός.
    3) Μπράβο στον συγγραφέα του άρθρου που προσπαθεί να ενώσει. Μακάρι να υπήρχαν σε όλους τους χώρους της αριστεράς πολλοί τέτοιοι. Θα είμαστε αλλοιώς σήμερα.

  8. Pingback: Λίγα λόγια για την 20/10 — afrikazoao

  9. όχι άλλο κάρβουνο 23/10/2011 στο 10:18 πμ

    @αριστερός
    Δεν αισθάνομαι κανένα μίσος, και η όποια ένταση μου βγαίνει οφείλεται σε βαθιά απογοήτευση, μια και από ότι φαίνεται γυρίζουμε στην εποχή του Χομπς: όλοι εναντίον όλων. Όμως, αν από τους χουλιγκάνους δεν περίμενα τίποτα καλύτερο, από το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ έχω άλλες προσδοκίες.
    Τα άλλα κόμματα της Αριστεράς του παρείχαν πλήρη στήριξη κρίνοντας -σωστά ενδεχομένως- ότι δεν είναι ώρα για ενδοαριστερές συγκρούσεις. Αλλά η παλαιολιθική, όπως λες, ηγεσία του είναι ένα μεγάλο πρόβλημα και τις συνέπειες από τις επιλογές της δυστυχώς θα τις υποστούμε όλοι.

    Αν η κριτική σε έθιξε, ζητώ συγνώμη.
    Μακάρι να είμαι εγώ η Κασσάνδρα και να έχεις εσύ δίκιο.

  10. Pingback: Το πάθος ενάντια (και ανάμεσα) στην αριστερά είναι δυνατότερο από αυτό ενάντια στα αφεντικά; « τα Τετράδια της άρνησης

  11. Pingback: Το πάθος ενάντια (και ανάμεσα) στην αριστερά είναι δυνατότερο από αυτό ενάντια στα αφεντικά; | Lavriaki.gr

  12. kalogeros 26/10/2011 στο 10:06 πμ

    καλε μου φίλε μην εισαι τοσο υπερφιαλος
    αν το κκε ειναι επαναστατικό τότε δεν θα υπαρχουν »υπερεπαναστατες»
    αν το κκε είναι εξω απο καθε εργοστασιο και βαζει και απεργιακο προγραμμα ανεξαρτητο απο τη γσεε δεν θα χρειαζεται να ρωτας αν πηγαινουν και αλλοι εξω απο τα εργοστασια
    αν το κκε ουδεποτε συναλλασεται με την αστική εξουσία, δεν θα υπαρχουν αριστεριστες
    εισαι όμως σίγουρος πως συμβαινουν όλα αυτα?

    παρεπιμπόντως και την πρωτη και τη δευτερη μερα της απεργιας ήμουν σε περιφρουρηση απεξω από δύο διαφορετικες επιχειρησεις…επειδη δεν ετυχε να δω εκει καποιο φιλο απο το ΠΑΜΕ σημαινει ότι μαζευαν ψήφους ή απλά είχαν πάει σε καποια αλλη επιχείρηση
    η αλαζονεια ουτε ωφελεί, ούτε εχει κανεις το ύψος για να ρεπει προς αυτην
    μυαλο, δουλεια, αγώνας, μαχητική ενωτική παρεμβαση της αριστερας
    μπορουμε να τους ανατρεψουμε αν ανατρεψουμε τις αρρωστημενες νοοτροπίες και πριν απο όλα τη γνωστη αρρωστια: »ο μεγαλύτερος εχθρος μου, είναι ο πιο κοντινος μου αριστερος»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: