Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΙ ΦΤΩΧΙΑ-τελικά, λεφτά κάπου υπάρχουν και κάπου περισσεύουν!


του Γιώργου Τριανταφυλλόπουλου

Έχει γίνει, μάλλον, σε όλους αντιληπτό πλέον πως μια ευρεία, απροκάλυπτη και πρωτόγνωρη επίθεση έχει αρχίσει στα εισοδήματα των εργαζομένων σε όλες τις χώρες του αναπτυγμένου κόσμου. Η επίθεση αυτή αφορά τόσο τον ιδιωτικό όσο και τον δημόσιο τομέα. Αν και οι απαρχές της επίθεσης στα εισοδήματα και στα δικαιώματα των εργαζόμενων προσδιορίζονται χρονικά στη δεκαετία του 1970, η κρίση του 2008 ήταν σα να έδωσε το σύνθημα η επίθεση αυτή να λάβει πρωτοφανείς διαστάσεις.

 Ταυτόχρονα ένα συντονισμένο και μεθοδευμένο κύμα προπαγάνδας διατρέχει όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης των αναπτυγμένων χωρών σε μια προσπάθεια να πειστούν οι εργαζόμενοι πως για όλα τα δεινά είναι υπεύθυνοι αυτοί. Οι αμοιβές και οι κοινωνικές παροχές ενοχοποιούνται σαν το απόλυτο κακό σε μια προσπάθεια της διεθνούς καπιταλιστικής τάξης να αποτρέψει την αντίδραση των εργαζομένων.

 

Καθηλώνοντας τις αντιδράσεις τους μέσα από τη λειτουργία των συνεχών πληγμάτων και με τη χρήση του ψεύδους δημιουργούν στα κοινωνικά σώματα εκείνο το  σοκ που είναι τόσο απαραίτητο για την παράλυση των πιθανών αντιδράσεων. Μια βασική παράμετρος της προπαγάνδας είναι η δημιουργία μιας ατμόσφαιρας που θα πείθει από μόνη της τούς εργαζόμενους πως δεν υπάρχουν χρήματα. Κανείς δε μπαίνει καν στον κόπο να εξηγήσει τι είναι το χρήμα και πως δημιουργείται. Και ούτε χρειάζεται. Τα μόνο πού χρειάζεται είναι η καλλιέργεια τρόμου στους εργαζόμενους. Κανείς δε μπαίνει στον κόπο να εξηγήσει πως χάθηκαν τα χρήματα από όλες τις αναπτυγμένες χώρες. Γιατί οι εργαζόμενοι δεν έχουν πλέον τη δυνατότητα να αγοράζουν τα αγαθά που παράγουν. Και χάθηκαν πραγματικά τα χρήματα; Φτώχυνε συνολικά και ξαφνικά όλος ο αναπτυγμένος κόσμος;

Αν και είναι γεγονός πως ένα μεγάλο μέρος της παγκόσμιας παραγωγής έχει μεταφερθεί εκτός των αναπτυγμένων χωρών τα χρήματα δε λείπουν καθόλου από αυτόν. Κάθε άλλο. Εκείνο που πραγματικά συνέβη ήταν μια ασύλληπτη, για τα μέχρι τώρα δεδομένα, ένταση της ανισοκατανομής του πλούτου μεταξύ των τάξεων των αναπτυγμένων χωρών. Χρήματα δεν υπάρχουν πράγματι αλλά όχι για όλους. Δεν υπάρχουν για όσους εργάζονται. Για τη διεθνή καπιταλιστική τάξη υπάρχουν και αυξάνονται ραγδαία. Είναι ακριβώς τόσα όσα υφαρπάζονται από τους εργαζόμενους. Ας προσπαθήσουμε να δούμε με αριθμούς την παραπάνω διαπίστωση. Ανάγνωση του υπόλοιπου άρθρου:  ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΙ ΦΤΩΧΕΙΑ ΣΗΜΕΡΑ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: