Η βιομηχανία στην Ελλάδα και σε ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο-ΚΑΙ ο γιαλός είναι στραβός ΚΑΙ στραβά αρμενίζουμε


Θα παρουσιάσουμε σήμερα εδώ μια ακόμη καλή δουλειά του φίλου Γιώργου Τριανταφυλλόπουλου, που αφορά την βιομηχανία στην Ελλάδα. Ο  Γιώργος κάνει το αντίθετο από ότι η πλειοψηφία των αριστερών σχηματισμών: Δίνει έμφαση στην πρωτογενή έρευνα και τεκμηρίωση, ενώ είναι φειδωλός στο πληθωρισμό εύκολων πολιτικών συμπερασμάτων.

Η εργασία του για τις τάσεις  ανάπτυξης στη βιομηχανία στην Ελλάδα, σε σύγκριση κυρίως με αυτές στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες της ΕΕ, έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον.

Οι σκέψεις που αναπτύσσονται είναι άμεσα συνδεδεμένες με την τωρινή καπιταλιστική κρίση και τον προβληματισμό για μια αντικαπιταλιστική ανάπτυξη και παραγωγική ανασυγκρότηση έξω και σε αντίθεση από τον καπιταλισμό και την ΕΕ.

Δύο δικές μου σύντομες παρατηρήσεις:

1. Στο κείμενο  του Γ. Τριανταφυλλόπουλου, δίνεται  μεγάλη έμφαση στη μείωση της συμμετοχής της βιομηχανίας και της μεταποίησης στο ΑΕΠ της Ελλάδας. Επισημαίνονται  αποκλίσεις ανάμεσα στην ελληνική οικονομία και σε αυτές των πολύ πιο ανεπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών της ΕΕ.  Αυτό είναι πολύ χρήσιμο για να αναδειχθούν και να αποκαλυφθούν οι ευθύνες της ελληνικής αστικής τάξης και  το κάνει πολύ καλά το άρθρο. Έχει ωστόσο ενδιαφέρον να δούμε ότι, από τα στοιχεία που παρατίθενται, προκύπτει σαφώς ότι η τάση για μείωση της συμμετοχής της βιομηχανίας στο ΑΕΠ είναι γενικό γνώρισμα του ευρωπαϊκού καπιταλισμού και όχι ελληνική ιδιατερότητα. Το φαινόμενο αυτό συνδέεεται και με γενικά χαρακτηριστικά του καπιταλισμού και της κρίσης του και με ειδικά στοιχεία της σύγχρονης εξέλιξης του, που δεν είναι της ώρας να αναπτυχθούν. Αυτό έχει σημασία για την απάντηση που πρέπει να ψηλαφηθεί. Υπάρχει άραγε επιστροφή σε ένα καπιταλισμό της εθνικής  βιομηχανικής παραγωγικής ανάπτυξης από  μια αστική τάξη που θα διακρίνεται από ισχυρότερο »εθνικό ενδιαφέρον» και λιγότερη υποτέλεια; Ή μήπως η αντικαπιταλιστική πορεία, όσο και αν φαίνεται δύσκολη, είναι ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος της ταξικής πάλης;

2. Πρέπει να σκαλίσουμε καλύτερα την εσωτερική  διάρθρωση των ενοτήτων βιομηχανία, μεταποίηση, υπηρεσίες. Κάποιοι τομείς των υπηρεσιών αντιστοιχούν σε σύγχρονη βιομηχανική δραστηριότητα και δεν είναι εύκολο να προσπεραστούν ως παρασιτισμός. Αλλά και από την άλλη, δεν έχει κάθε βιομηχανική δραστηριότητα την ίδια βαρύτητα. Πρέπει να δει κανείς πολλές πλευρές, όπως: προέλευση χρησιμοποιούμενων πρώτων υλών, εξαγωικός προσανατολισμός, κάλυψη εσωτερικών αναγκών, βαθμός ενσωμάτωσης τεχνολογίας και φυσικά αντικείμενο παραγωγικής δραστηριότητας. Η βιομηχανία δεν είναι κάτι που δίνει μόνο δουλειά ή φέρνει συνάλλαγμα. Άλλο η βιομηχανία όπλων, άλλο η παραγωγή ρουχισμού. Άλλο η βιομηχανία μεταλλαγμένων, άλλο η αγροτική βιομηχανική δραστηριότητα που στηρίζεται στην αγροτική συνεταιριστική παραγωγή. (Σημειώσεις  Π.Μ)

Ολόκληρο το κείμενο του Γιώργου Τριανταφυλλόπουλου εδώ: ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

πηγή: eparistera

Advertisements

2 responses to “Η βιομηχανία στην Ελλάδα και σε ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο-ΚΑΙ ο γιαλός είναι στραβός ΚΑΙ στραβά αρμενίζουμε

  1. Νίκος Βγέθης 28/10/2011 στο 7:33 πμ

    Πολύ σωστά κι ενδιαφέροντα είναι τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο. Τα συμπεράσματα είναι λιγάκι «τραβηγμένα».

    Η ανάπτυξη της βιομηχανίας σε μια χώρα, εκτός από τις στενά πολιτικές-ταξικές συνθήκες, εξαρτάται κι από γενικότερες κοινωνικές προϋποθέσεις.

    1. Η ανάπτυξη -λοιπόν- της βιομηχανίας, εξαρτάται ιδιαίτερα από την βιομηχανική παράδοση μιας χώρας. Είναι -ίσως- ο βασικότερος παράγοντας. Η παράδοση στην προκείμενη περίπτωση μπορεί απλά να μετρηθεί με αιώνες. Αιώνες συνεχούς απρόσκοπτης καπιταλιστικής-βιομηχανικής εξέλιξης.

    Ο Πίνακα; με το «Συνολικό Δείκτη Καινοτομίας» δείχνει το αυτονόητο. Στον πάτο βρίσκονται η Τουρκία, η Ελλάδα, η Ρουμανία (οι άλλες υποτελείς χώρες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία απλά δεν εμφανίζονται για να πάρουν τη θέση τους κι αυτές δίπλα μας) κι η Μάλτα (!!) μαζί με την Λεττονία. Η τελευταία μάλλον δεν έχει και μεγάλη ιστορία σαν χώρα έτσι κι αλλιώς.

    Η υπεράσπιση των φεουδαρχικών δομών στα πλαίσια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, καθυστέρησε τον καπιταλισμό (και συνακόλουθα την εκβιομηχάνιση) στα εδάφη της κι επιτάχυνε την πτώση της.

    2. Προφανώς είναι λάθος να θεωρούμε ότι οι «εξαιρετικά χαμηλοί μισθοί στην Ελλάδα» βοήθησαν την βιομηχανική υπανάπτυξη. Όλες οι χώρες που εμφανίζουν τεράστιους ρυθμούς βιομηχανικής ανάπτυξης (Κίνα, Τουρκία, Ινδία, Βραζιλία κοκ) ακριβώς αυτό είναι το πλεονέκτημά τους.

    Η πραγματικότητα είναι ότι όπως δείχνουν τα πολύ ενδιαφέροντα διαγράμματα 12 και 13 η Ελλάδα ποτέ δε μπόρεσε να «ανέβει» τεχνολογικό επίπεδο στη βιομηχανική της παραγωγή. Όσο μπόρεσε να αναπτυχθεί ήταν ακριβώς βασισμένη στα φθηνά της εργατικά για παραγωγές χαμηλής τεχνολογίας κι εντάσεως εργασίας. Από το 1990 και μετά είχε πολύ υψηλούς μισθούς για παραγωγές εντάσεως εργασίας. Απόδειξη γι αυτό είναι ότι κατά τη διάρκεια της πρώτης πασοκικής δεκαετίας έφυγε η κλωστοϋφαντουργία από την Ελλάδα. Από τις αρχές του 1990 και μετά η μεταποίηση στην Ελλάδα βρέθηκε στο κενό. Ούτε τεχνολογία μπορούσε να πουλήσει, ούτε φθηνά εργατικά. Με το κλείδωμα των ισοτιμιών με την είσοδο στο Ευρώ μπήκε κι η ταφόπλακα.

    3. Όλοι οι καπιταλιστές ήταν κι είναι «κρατικοδίαιτοι». Και στην Ελλάδα και στον υπόλοιπο κόσμο. Το πρόβλημα με την Ελλάδα είναι απλά η χρονική καθυστέρηση. Δεν ήταν «πρωτόγνωρη» ούτε «σκανδαλώδης» η σύμβαση του Μποδοσάκη με το ελληνικό δημόσιο, με την οποία πουλούσε η ΠΥΡΚΑΛ πυρομαχικά. Με κάποιον τέτοιο τρόπο έφτιαξαν όλες οι χώρες τις πολεμικές βιομηχανίες τους. Τι θα ήταν π.χ. η BASF χωρίς τον Χιτλερ? Απλά όταν το έκανε η Ελλάδα είχαν ήδη γιγαντωθεί αυτού του είδους οι επιχειρήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο και ζητούσαν μεγαλύτερα κέρδη «απογαλακτιζόμενες» από τα κράτη που τις έφτιαξαν. Στις νέες συνθήκες η ΠΥΡΚΑΛ έμοιαζε -κι ήταν- ένα απομεινάρι δεινόσαυρου. Αυτού του είδους τη χρονική υστέρηση, δεν κατάφερε ποτέ η Ελλάδα να ξεπεράσει. Αυτό θα μπορούσε να γίνει. Δεν θα ήταν και τόσο δύσκολο. Απλά στη διατήρησή του συνέτεινε η καθυστέρηση όχι των καπιταλιστών αλλά των πολιτικών.

    4. Δυστυχώς η Ελλάδα είχε κι ένα γενικότερα κακό «timing». Η χρονική περίοδος των «φθηνών εργατικών» της, τελείωσε πάρα πολύ νωρίς και δεν συνέπεσε με το κύμα του outsourcing κατά το οποίο τα βιομηχανικά κέντρα μετέφεραν ακόμα και τον πυρήνα της βιομηχανικής τους τεχνολογίας σε χώρες χαμηλού κόστους.

    5. Η βιομηχανία δεν είναι ο «εύκολος δρόμος πλουτισμού». Εμφανίζει μια σχετική σταθερότητα κι αντοχή στους οικονομικούς κύκλους, αλλά απαιτεί τεράστιες επενδύσεις με μακροχρόνια απόδοση και χαμηλά ποσοστά κέρδους. Δεν είναι οι έλληνες καπιταλιστές κομπραδόροι, παράσιτα και λαμόγια που παράτησαν το δύσκολο δρόμο της τεχνολογικά αναπτυγμένης βιομηχανικής ανάπτυξης. Απλά στην Ελλάδα «φτιάχτηκαν» και λανσάρουν τη μούρη τους σαν «καπιταλιστές» όσοι ήταν κομπραδόροι, παράσιτα και λαμόγια μέσα από τη διαπλοκή τους με το πολιτικό συνάφι που είχε την ίδια με αυτούς φάτσα.

    6. Το εντυπωσιακότερο συμπέρασμα από τα στοιχεία του άρθρου είναι αυτό ακριβώς το γεγονός της μείωσης της μεταποίησης και της αγροτικής οικονομίας. Ακόμα κι εάν τμήματα των υπηρεσιών συντελούν στην παραγωγή αξίας (όπως εύστοχα παρατηρεί ο ΠΜ), ο πρωτογενής και δευτερογενής τομέας παρέχει τον βασικό πλούτο της κοινωνίας, ο οποίος αναδιανέμεται μέσα κι από τις υπηρεσίες. Η συνολική άνοδος της παραγωγικότητας της εργασίας, δίνει τη δυνατότητα στις κοινωνίες της Δύσης να ζουν «καλά», μοιράζοντας τις αξίες που παράγει ένα πάρα πολύ μικρό κομμάτι της κοινωνίας! Είναι αδιανόητο το γεγονός ότι στερούν σήμερα από τον ελληνικό λαό βασικά βιοποριστικά αγαθά, τα οποία είναι -πλέον- πραγματικά ευτελή!

  2. Χρήστος Σελιανίτης 31/10/2011 στο 11:19 πμ

    Ωραία, μπορεί αυτή η έρευνα και συζήτηση (ή κάποια άλλη) να οργανωθεί κάπου σταθερά; Υπάρχει χώρος να την φιλιξενήσει; Κι αν τα συμπεράσματα δεν ταιριάξουν με τις πολιτικές θέσεις μας (του ενός ή του άλλου), τόσο το χειρότερο γι’ αυτές. Τα επιστημονικά ζητήματα (και της οικονομίας και της ιστορίας) δεν λύνονται με ψηφοφορίες.
    Γεια χαρά.
    Χρήστος Σελιανίτης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: