ΣΥΝΤΑΞΗ ΣΤΑ 70;


Τάσος Εγγλέζος, συγγραφέας

Δεν πιστεύω το ελληνικό Υπουργείο Εργασίας να μην γνωρίζει πως υπάρχουν χώρες ανάμεσα στους εταίρους μας που λογαριάζουν να νομοθετήσουν για χρονικό όριο σύνταξης των εργαζομένων στα 69 και ίσως ακόμα και τα 70. Από την εμπειρία μου ωστόσο προδικάζω εφαρμογή μιας «συμφέρουσας» νομοθεσίας σε μια χώρα να συνιστάται στη συνέχεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση και να υιοθετείται στη συνέχεια από τις άλλες μέλη της. Παρόλο που η Ελλάδα σήμερα ακροβατεί επικίνδυνα στην άκρη του γκρεμού, με ένα σωρό άλλα φρικαλέα προβλήματα, δεν αποκλείω να θέλει «να προσεγγίσει τη μελέτη μιας τέτοιας πρότασης», σύμφωνα με την κρατικίστικη αντίληψη του αναγκαίου ωφέλιμου του κεφαλαιοκρατικού συστήματος, που δημιουργεί τις αξίες, τις κερδοφόρες επιχειρήσεις και την ανάπτυξη, αλλά και που υποβιβάζει τους ανθρώπους σε οικονομικές μονάδες.

Στις αστικές κοινωνίες ο νομοθέτης υπακούει στις ανάγκες και στις εντολές των κεφαλαιοκρατικών επιταγών και της αγοράς, όπου σημασία έχουν μόνο τα κέρδη τους και όχι οι ανάγκες των εργαζομένων, αφού ότι είναι καλό για τους ανθρώπους  δεν αξιολογείται και ότι είναι αρνητικό δεν καταγράφεται, αλλά η απάντηση της κεντρικής εξουσίας είναι ότι πρωταρχική φροντίδα της είναι οι κοινοί θεσμοί και οι αξίες που κάνουν τη χώρα να λειτουργεί σαν μια οικονομική ενότητα που ωφελεί το κεφάλαιο και την εργασία, δηλαδή τόσο τις εργατικές όσο και τις εργοδοτικές οργανώσεις.  Παρ’ όλες τις συμβάσεις που τώρα με την οικονομική κρίση δεν τηρούνται και παρ’ όλες τις εκτιμήσεις και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων η κυβέρνηση ενώ δείχνει ευαισθησία στις απαιτήσεις και τις αντιδράσεις του κεφαλαίου και της εργοδοσίας, αγνοεί τα συμφέροντα των εργαζομένων, για αυτό και τους οδηγεί σε διαμάχες, διαμαρτυρίες, πορείες και απεργίες, αφού δεν υπάρχει εποικοδομητική συνεργασία, συμφωνία και συλλογική σύμβαση. Στην Ελλάδα των Μνημονίων και της Τρόικα οι διαμάχες και οι διεκδικήσεις των εργαζομένων δεν οδηγούν πουθενά, αφού το κεφάλαιο με την ύφεση μόνο μείωση μισθών  και απειλή για απόλυση έχει να προσφέρει και το καταχρεωμένο κράτος με τις περικοπές και τη φορομπηχτική πολιτική του στραγγισμένο από τους δανειοδότες και τους κερδοσκόπους όχι μόνο δεν έχει να δώσει, απολαβές στους πολίτες, αλλά αντιθέτως μεριμνά να τους ξεζουμίζει. Αυτά στην Ελλάδα, σε χώρες ωστόσο που η οικονομία είναι ισχυρή και το κεφάλαιο όπως και το Κράτος συσσωρεύουν τεράστια αποθέματα από το κοινωνικό περίσσευμα, την υπεραξία και τα κέρδη από το εξωτερικό εμπόριο, το επιχείρημα των εργοδοτών ότι τα περιθώρια για αυξήσεις των μισθών είναι ελάχιστα ή και ανύπαρκτα με το σκεπτικό της οικονομικής αστάθειας που επικρατεί στον υπόλοιπο κόσμο, προκαλεί μια δραματική θυμηδία.

Στην Ελλάδα καταργούνται οι συλλογικές συμβάσεις, στη Σουηδία όμως που η οικονομία της ευημερεί η απάντηση της εργοδοσίας στις ομοσπονδίες των εργαζομένων, που άλλες ζητούν αυξήσεις μέχρι 3,7 %  και άλλες τουλάχιστο μέχρι και 60 ευρώ αύξηση του μηνιαίου μισθού τους, είναι «μην προσδοκάτε πολλά από τις φετινές συλλογικές συμβάσεις», ενώ η Κυβέρνηση εφαρμόζει περικοπές και συμπιέσεις ολούθε, ενώ ζητάει από τους εργαζόμενους να δουλεύουν περισσότερα χρόνια για να πάρουν τη σύνταξη που θα έπαιρναν σήμερα. Προειδοποιητικό τρίγωνα προγραφής θα έλεγα έχει εκδώσει η κρατική υπηρεσία των συντάξεων, όπου αναφέρει πόσα περισσότερα χρόνια οφείλει ο εργαζόμενός άντρας ή γυναίκα που γεννήθηκαν μετά το 1930 να δουλέψει για να πάρει τη σημερινή σύνταξη που παίρνει κάποιος ή κάποια εργαζόμενη που γεννήθηκε το 1930: Παραθέτω την κουραστική αλχημεία  των αριθμών παρακαλώντας τον αναγνώστη να τους προσέξει, γιατί μην μας φανεί παράξενο να δούμε κάτι ανάλογο και στα δικά μας κατατόπια.

Έτος γεννήσεως   συμπληρώνει τα 65   προσδοκώμενο όριο ζωής   πρόσθετα χρόνια

—————————-     ———————-      —————————         ——————-

1940                       2005                              83, 7                               0,9

1945                       2010                              84,3                                1,3

1950                       2015                              84,9                                1,7

1955                       2020                              85,2                                1,11

1960                       2025                              85,7                                2,2

1965                       2030                              86,0                                2,5

1970                       2035                              85,3                                2,8

1975                       2040                              86,7                                2,10

1980                       2045                              86,10                              3,0

1985                       2050                              87,0                                3,2

1990                       2055                              87,3                                3,4

Θα μας πει λοιπόν η κυβέρνηση πως αφού το όριο ζωής αυξάνει θα μου εργαστείς τα παραπάνω χρόνια που σου χαρίζει η ζωή, δηλαδή η ευημερία που σου προσφέρω για να πάρεις την σύνταξη που θα έπαιρνες στα 65 σου χρόνια. Τι λοιπόν νομίζατε μελλοντικοί συνταξιούχοι πως το Κράτος θα σας πληρώνει την ευημερία σας τα παραπάνω χρόνια που θα ζήσετε; Όχι δα. Το Κράτος δεν είναι για εσένα. Εσύ είσαι γα το Κράτος. Έπειτα κυρίες και κύριοι της εργατικής δύναμης μην ξεχνάτε πως μπαίνετε όλο και πιο αργά στην αγορά εργασίας και απασχολούμενοι εργάζεστε επομένως όλο και λιγότερα χρόνια μέχρι τα 65 που θα συνταξιοδοτηθείτε. Έρχεται όμως ο Λοβέρδος της Σουηδίας, ο Ουλφ Κρίστερσον που ουσιαστικά είναι Υπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων και ζητά από τους Σουηδούς εργαζόμενους να δουλεύουν

περισσότερα χρόνια: «Δηλώνουμε με πολύ έμφαση πως σκεφτόμαστε να αυξήσουμε τα χρόνια εργασίας, ανεβάζοντας το όριο συνταξιοδότησης των εργαζομένων». Με τη βελτίωση του περιβάλλοντος εργασίας πιστεύει η κυβέρνηση πως θα αναβαθμίσει τη

προσαρμοστικότητα των εργαζομένων στον τόπο εργασίας τους και έτσι θα εργάζονται ευχαρίστως μέχρι τα 67 και ακόμα περισσότερο μέχρι τα 69, αφού έτσι θα παραμεριστούν τα ψυχοσωματικά προβλήματα που δυσανασχετούν τους εργαζόμενους και θέλουν να αφήσουν πρόωρα τις δουλειές του παίρνοντας πρόωρη σύνταξη, κάτι που ισχύει περισσότερο για τις γυναίκες εργαζόμενες, ιδίως στον δημόσιο τομέα.

Οι βορειοευρωπαίοι συνεχίζουν να ειρωνεύονται τους Έλληνες εργαζόμενους πως συνταξιοδοτούνται πριν τα 50 και ευχαριστούνται να το συζητούνε περισσότερο για να δίνουν κουράγιο στους εαυτούς τους, πιστεύω, για μια ενοχλητική κατάσταση που δεν μπορεί να αλλάξει γι αυτό και την ευπρεπίζουν, συχνά πότε αυτοβαθμιζόμενοι ως το καλύτερο εργατικό δυναμικό του κόσμου και ακόμα  κερνώντας τους εαυτούς τους αλκοολούχα ποτά σαν επουλωτική αλοιφή. Στη Σουηδία και στη Νορβηγία ακόμα οι εργαζόμενοι συνταξιοδοτούνται κατά μέσα όρο στα 63 τους χρόνια. και εκτός από την Ισλανδία που αν θέλουν συνταξιοδοτούνται στα 67 αν δεν αντέχουν να συνεχίσουν, όποτε θεωρούνται σαν ασθενείς και την Ιαπωνία που συνταξιοδοτούνται στα 65, άλλες χώρες δεν γνωρίζω με τόσο υψηλό όριο συνταξιοδοτικό όριο ηλικίας, όταν στη Δανία και στη Φινλανδία και στη Γερμανία στα 61, στην Μεγάλη Βρετανία 62,5 και στις ΗΠΑ 64,5. Ρωτώντας τον τους ανθρώπους στις πλατείες και στα Καφέ της Στοκχόλμης όπως συνηθίζω και στην Κηφισιά, στην Κοκκινιά, στο Διόνυσο και το Περιστέρι να συζητώ κοινωνικοπολιτικά θέματα μαζί τους αποκομίζω ένα σωρό πολύ ενδιαφέρουσες απαντήσεις, οι πιο πολλές που εστιάζονται στη λύση, μη βάζεις όριο ηλικίας και άσε τους ανθρώπους που θέλουν να εργαστούν και μετά το όριο συνταξιοδότησης που αποβλέπει ο νόμος, να εργαστούν. Άλλοι πάλι λένε εφαρμόστε την εξάωρη ημερήσια εργασία για να αντέχουν να δουλεύουν οι εργαζόμενοι περισσότερο και πιο πολλά χρόνια και άλλοι πάλι λένε πως δεν θέλουν να τους ζούνε οι φορολογούμενοι επειδή εργάστηκαν ένα 25 % της ζωής του.

Λένε οι αρμόδιοι κυβερνητικοί ιθύνοντες στα συνταξιοδοτικά πως θέλουν να αξιοποιήσουν την εμπειρία των εργαζομένων γερόντων και γι αυτό ανεβάζουν το όριο της συντάξιμης ηλικίας, αλλά η ηθική, η οικονομικοκοινωνική παράβαση είναι διπλή γιατί από τη μια έχουμε ολούθε μια ανεργία από 10 % και μέχρι 30 % στις χώρες των εταίρων μας στην ΕΕ και από την άλλη ανεβάζοντας το όρο ηλικίας των συνταξιούχων αποβλέπει το Κράτος στην μείωση των συντάξεων πράγμα που το ενδιαφέρει περισσότερο σύμφωνα με την αδηφάγο ληστρική του όρεξη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: