Category Archives: επανάσταση

Κράτος και ηγεμονία τον Οκτώβρη του ’17


Δημήτρης Γρηγορόπουλος

Οκτώβρης ΄17: Έμπρακτη επιβεβαίωση της επαναστατικής δυνατότητας

Η μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση διαχρονικά φωτίζει το όραμα των λαών για μια κοινωνία δικαιοσύνης, ελευθερίας, ανθρωπιάς, την κοινωνία της κομμουνιστικής απελευθέρωσης. Μετά τη βραχύβια επαλήθευση της θεωρίας του επιστημονικού κομμουνισμού απ’ την Παρισινή Κομμούνα, η επανάσταση του Οκτώβρη αποτελεί την επαρκέστερη, χρονικά και σε περιεχόμενο, απόδειξη της δυνατότητας – αναγκαιότητας της επαναστατικής ανατροπής του καπιταλισμού, της δικτατορίας, του προλεταριάτου, της εγκαθίδρυσης παραγωγικών σχέσεων κομμουνιστικού προσανατολισμού. Αυτή η έμπρακτη τεκμηρίωση, παρά τον εκφυλισμό της επανάστασης σε ιδιότυπο εκμεταλλευτικό καθεστώς, αποτελεί παρακαταθήκη επιστημονικής και όχι απλώς συναισθηματικής και ηθικής αξίας, όχι απολυτοποιούμενη αλλά προσαρμοζόμενη στις συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες. Η Οκτωβριανή Επανάσταση ενέπνευσε το επαναστατικό κύμα της δεκαετίας του 1920 (Γερμανία, Ουγγαρία, Ιταλία, Αυστρία), που παρά τις σημαντικές επιτυχίες του τελικά ηττήθηκε. Τα δύο επαναστατικά κέντρα (ευρωπαϊκό – ρωσικό) για ιστορικούς λόγους κινήθηκαν παράλληλα. Δεν μπόρεσαν να συνδεθούν και να αλληλοϋποστηριχτούν, ώστε να αποφευχθεί η ήττα των επαναστάσεων στην Ευρώπη και ο εκφυλισμός της Ρώσικης Επανάστασης.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

Τα κεφάλια αριστερά και όχι δεξιά. Η παρέλαση της επίσημης σαπίλας και η επέλαση της κοινωνική οργής


Παναγιώτης Μαυροειδής

Διαμαρτυρίες στις παρελάσεις υπήρχαν πάντοτε. Από δυνάμεις της αριστεράς ή άλλα ρεύματα που ήθελαν να αντιπαρατεθούν με μιλιταριστικές και εθνικιστικές παράτες. Αυτοί οι διαμαρτυρόμενοι όμως ήταν πάντα απ’ έξω. Με συνθήματα, με πανό, με αιτήματα. Τώρα κάτι άλλαξε. Η διαμαρτυρία είναι και μέσα στη παρέλαση. Τα κεφάλια αριστερά  και όχι δεξιά. Αλλά και παρελαύνοντες να ενώνονται με τους διαδηλωτές.

 Μαζική, δημόσια, με τυμπανοκρουσίες αποδοκιμασία του επίσημου πολιτικού κόσμου. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

“Ο Άρης κάνει πόλεμο, μ’ αντάρτες παλικάρια…”: Μισή και «μίζερη» αποκατάσταση


Ο ελληνικός λαός έχει τελεσίδικα αποφασίσει ποιος είναι ο Άρης Βελουχιώτης και τον έχει κατατάξει στις πιο τιμητικές θέσεις που βρέθηκε ποτέ λαϊκός ηγέτης. Ο Άρης Βελουχιώτης έχει μπει στη λαϊκή συνείδηση ως ο αυθεντικότερος εκφραστής του επαναστατικού αγώνα στη χώρα μας οριστικά και αμετάκλητα.

Η θρυλική μορφή του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ Θανάση Κλάρα-Άρη Βελουχιώτη, από το βάραθρο της Μεσούντας όπου τέλειωσε τη ζωή του, έχει πια εκτοξευτεί σε άλλους γαλαξίες.

Έχει περάσει στο μυαλό και στην καρδιά ολόκληρου του ελληνικού λαού, σύμβολο αιώνιο της αντίστασης, της ταξικής αξιοπρέπειας και του αγώνα, της σωστής σύνδεσης του εθνικοαπελευθερωτικού με το ταξικό, αιώνιο σύμβολο της επανάστασης, σύμβολο ελληνικό και ταυτόχρονα διεθνιστικό… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τόσο κοντά, τόσο μακριά: Η κοινωνική επανάσταση στο φως της κρίσης


του Κώστα Μάρκου
(Αναδημοσίευση από Αριστερό Βήμα)

εικ. L.M. Lisitsky: Beat the Whites with the red wedge (1920)

Aυτή τη στιγμή, μέσα στα εργατικά και λαϊκά στρώματα, διεξάγεται μια εσωτερική, διαρκής πολιτιστική διαπάλη για τη γενικότερη στάση που θα κρατήσουν στα ιστορικά γεγονότα που καταλαβαίνουν ότι έρχονται.

Ταλαντεύονται διαρκώς και αναρωτιούνται εάν αξίζει να πάρουν μέρος άμεσα σε ένα συλλογικό αγώνα και με ποια προοπτική ή εάν αυτός ο αγώνας είναι χαμένος από χέρι, γιατί δεν έχει καμία προοπτική.   Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Το δόγμα του σοκ, η κοινωνία που αντιστέκεται και η αριστερά


Η αριστερά πρέπει να γίνει …αριστερά. Να προβάλλει ένα σχεδίασμα επαναστατικής ανασυγκρότησης της κοινωνίας και των σχέσεών της, ώστε αυτό να απαντά στα ερωτήματα επιβίωσης της εργαζόμενης πλειοψηφίας, των κοινωνιών και χωρών που συνθλίβει ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός.

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

Αν διαβάσει κανείς το βιβλίο της Naomi Klein ‘’Το δόγμα του σοκ’’ θα εντυπωσιαστεί από την φρικιαστική ομοιότητα που παρουσιάζουν οι επιθέσεις του σύγχρονου ‘’καπιταλισμού της καταστροφής’’ όπως τον ονομάζει, εναντίον κάθε έννοιας κοινωνικής πολιτικής και δικαιωμάτων των εργαζομένων και των πολιτών.

Πρώτα διασύρεται με γκεμπελικό τρόπο η προηγούμενη τάξη πραγμάτων: Αιμοσταγείς δικτάτορες σε Γιουγκοσλαβία, όπλα μαζικής καταστροφής στο Ιράκ, παρανοϊκοί ηγέτες στο Ιράν και την Βενεζουέλα. Το πιο πρόσφατο και ενδιαφέρον είναι η μαζική χορήγηση Viagra από το καθεστώς Καντάφι στον στρατό του για να κάνει μαζικούς βιασμούς χωρίς έλεος…  Το τραγικό και αστείο είναι ότι η ευρωπαϊκή αριστερά, σπεύδει συχνά να εκφράσει και αυτή τον ‘’αποτροπιασμό’’ της, ανίκανη να ξεχωρίσει το δέντρο από το δάσος. Αυτά στο γεω-στρατηγικό πεδίο. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: