Category Archives: επαναστατική στρατηγική

Αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα και μέτωπο: Δρόμος για πορεία εκτός ή κυβερνητικό όριο εντός του καπιταλισμού;


metwpoprogrammaΠαναγιώτης Μαυροειδής

Δεν χρειάζονται ηχηρές περιγραφές για να  αποδοθεί η κρισιμότητα της περιόδου. Έκδηλες οι  δυσκολίες αγωνιστικής ανάτασης και  αντεπίθεσης των εργαζομένων για την ανατροπή της αντεργατικής λαίλαπας, αλλά και της υπερ-αντιδραστικής στροφής που την περιβάλει και την στηρίζει στο σύνολο των κοινωνικών σχέσεων.

Αλλά, γιατί να μιλάμε ουδέτερα και όχι ουσιαστικά και με το χρώμα που πρέπει; Μας δυναστεύει μήπως   σήμερα  η καταθλιπτική εικόνα ενός εύπιστου λαού που σε ποσοστό 80-85% στηρίζει ΝΔ και ΠΑΣΟΚ εναλλάξ; Κάθε άλλο.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Πολυτεχνείο ’73: στιγμιότυπα και διδάγματα από το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα


311Θοδωρής Βουρεκάς

Το κείμενο είναι η ομιλία του Θ. Βουρεκά στην εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης για την εξέγερση του Πολυτεχνείο που πραγματοποιήθηκε στην Πολυτεχνική Σχολή του ΑΠΘ στις 16/11/2014.

Συντρόφισσες και σύντροφοι!

Θα ξεκινήσω με μια βιωματική περιγραφή. Με στιγμιότυπα απ’ τη φοιτητική αντιδικτατορική πάλη στη Θεσσαλονίκη στη διετία 1972-1973, με κορυφαία της έκφραση την κατάληψη της Πολυτεχνικής Σχολής τον Νοέμβρη του ’73.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

«Έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα στον καπιταλισμό και τη δημοκρατία. Η ΕΕ είναι φτιαγμένη για να στηρίζει τον πρώτο…»


Σπύρος Μαρκέτος*

Το κείμενο είναι ο πρόλογος που έγραψε ο Σπύρος Μαρκέτος για την ελληνική έκδοση της βιβλίου του Γάλλου θεωρητικού Ανρί Λεφέβρ «Ο Χίτλερ στην Εξουσία – Διδάγματα από τα πέντε χρόνια φασισμού στη Γερμανία», το οποίο κυκλοφόρησε την άνοιξη του 2014 από τις εκδόσεις Αφήγηση σε μετάφραση του Φοίβου Μαριά.

Ο μικρός τόμος που κρατάτε στα χέρια σας αναλύει την κατάσταση στη Γερμανία όταν ο ναζισμός έχει πλέον εδραιωθεί, αλλά δεν έχει ακόμη εξαπολύσει τον πόλεμο για την κατάκτηση της Ευρώπης. Αποτελεί πολύτιμο τεκμήριο για την εποχή, όπως άλλωστε και το αντίστοιχο έργο του γνωστού Γάλλου ιστορικού, συγκαιρινού του, του τότε τροτσκιστή Ντανιέλ Γκερέν, Η φαιά πανούκλα, που μεταφράστηκε νωρίτερα στη γλώσσα μας και δίδαξε πολλά στην αριστερά, ιδίως στους αναρχικούς, ήδη από τη δεκαετία του 1970.1 Είναι πολλαπλά χρήσιμος για εμάς σήμερα, που συνεχίζουμε τον αγώνα έχοντας πετύχει την πρώτη σημαντική μας νίκη σε βάρος των ελλήνων ναζί, καθώς δείχνει με οξυδέρκεια τις μεθόδους που οι γερμανοί ομόλογοί τους χρησιμοποίησαν για να πάρουν την εξουσία, την ωμότητα των συντηρητικών συμμάχων τους και τα λάθη της αριστεράς που τούς επέτρεψαν να το κάνουν, καθώς και τις βασικές πλευρές του χιτλερικού καθεστώτος. Ο Λεφέβρ δεν γράφει εδώ με την αποστασιοποίηση του θεωρητικού, αλλά με την αγωνία του δημοκράτη που βλέπει να εκτυλίσσονται στη χώρα του διαδικασίες ανάλογες με κείνες που έφεραν τον Χίτλερ στην εξουσία, και προσπαθεί να τις σταματήσει. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η αριστερά, ή θα είναι αντι-ιμπεριαλιστική και αντι-καπιταλιστική, ή δεν θα είναι αριστερά (και μια απόπειρα απάντησης στον σύντροφο Ρούση)


Βασίλης Ζούμπος*

Με αφορμή το τελευταίο άρθρο του συντρόφου Γ . Ρούση, αλλά με αίτιο τη δημόσια συζήτηση που διεξάγεται εντός και εκτός ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τα πολιτικά επίδικα της περιόδου που διανύουμε αλλά και τη μετωπική συμπόρευση των αντι-ιμπεριαλιστικών, αντικαπιταλιστκών και αντι-ΕΕ δυνάμεων, καταθέτω τις παρακάτω σκέψεις.

Τον σύντροφο Γιώργο Ρούση τον έχω σε μεγάλη εκτίμηση. Έτσι μου είναι δύσκολο και μόνο να προσπαθήσω να «απαντήσω» ή να «αντιπαρατεθώ» μαζί του ιδεολογικά, για θέματα τακτικής ή στρατηγικής. Γιατί θεωρώ ότι οι γνώσεις του και η πολιτική του εμπειρία σε σχέση με τις αντίστοιχες δικές μου δεν μπορούν να συγκριθούν. Γιατί αν συγκριθούν θα προκαλέσουν γέλιο. Δεν τα λέω αυτά από ταπεινοφροσύνη. Έτσι είναι στην πραγματικότητα. Γι’ αυτό, με σεβασμό και συντροφική πάντα διάθεση ήθελα να δημοσιοποιήσω αυτές τις σκέψεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ

Το ζήτημα τακτικής, το οποίο ο σύντροφος Ρούσης αλλά και άλλοι σύντροφοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (βλ. Πέτρος Παπακωνσταντίνου, «Η μεγάλη πρόκληση», 2013), θεωρούν κομβικό στοιχείο που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη σχέση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με το ΣΥΡΙΖΑ είναι, εάν ιστορικά δικαιολογούμαστε να θεωρούμε ότι η μόνη συνταγή επιτυχίας για μια σοσιαλιστική επανάσταση είναι ο δρόμος της οκτωβριανής επανάστασης, ή είναι δυνατόν, πριν την κατάληψη της πολιτικής εξουσίας από μια εργατική επανάσταση, να δράσει επικουρικά προς τον σκοπό αυτό, μια αστική κυβέρνηση της επαναστατικής αριστεράς. Ακόμα και εάν δεχθούμε ότι δεν μπορεί κανείς να αποφανθεί με απόλυτη βεβαιότητα, ότι άλλα ιστορικά παραδείγματα «εφόδου προς τον ουρανό», πλην της οκτωβριανής επανάστασης, πέτυχαν ή απέτυχαν επειδή δεν ακολούθησαν επακριβώς τα βήματά της, το ζήτημα είναι ότι η περίπτωση ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει καμία σχέση με το δίλημμα αυτό. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ένας δύσκολος έρωτας: Η Αριστερά και ο κόσμος της εργασίας


του Ηλία Ιωακείμογλου

H σχέση των οργανωμένων δυνάμεων της Αριστεράς με τους εργαζόμενους είναι σχέση εξωτερική, δεν είναι σχέση οργανική.

Σχέση εξωτερική επειδή οι πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς φαντάζονται πως η εργατική τάξη είναι ήδη συγκροτημένη και ότι η απουσία της από την πολιτική σκηνή, όπως εξάλλου και η ιδεολογική της απάθεια, οφείλονται σε ένα «έλλειμμα συνείδησης».

Στην φαντασία των οργανωμένων δυνάμεων της Αριστεράς, η εργατική τάξη είναι ένας «κοιμώμε-νος γίγαντας» του οποίου η αφύπνιση εκκρεμεί.

Αναλαμβάνουν λοιπόν, οι οργανώ­σεις της Αριστεράς, να μεταγγίσουν στις εργαζόμενες μάζες την ταξική συνείδηση που τους λείπει.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τζον Ριντ: Πώς λειτουργούν τα Σοβιέτ


Αποφασίσαμε να αναδημοσιεύσουμε το κείμενο αυτό που γράφτηκε από τον μεγάλο Τζον Ριντ, Αμερικάνο κομμουνιστή και συγγραφέα του μνημειώδους “10 μέρες που συγκλονισαν τον κόσμο” γιατί είναι πολύ χρήσιμο στις μέρες μας. Και αυτό όχι μόνο για τις σκέψεις που φέρνουν απανωτές επέτειοι που σχετίζονται με τη νίκη και την ήττα της “εφόδου στο ουρανό”, της επανάστασης του Οκτώβρη, αλλά κυρίως για τα μεγάλα καθήκοντα που προκύπτουν για τη ανατροπή της αστικής εξουσίας και τη δημιουργία τον δομών αυτών που θα συγκροτήσουν την νέα εργατική εξουσία. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο ΛΑΟΣ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΝΑ ΣΗΚΩΣΟΥΝ ΤΟ ΓΑΝΤΙ! ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΚΑΙ ΕΕ


                                                                                                                                                                                                     του Βασίλη Μηνακάκη

Σε μια στιγμή που οι εργαζόμενοι και η νεολαία βυθίζονται στο βούρκο της λιτότητας, της ανεργίας, της φορομπηξίας, των ιδιωτικοποιήσεων και της ασφαλιστικής κατεδάφισης, κι αναζητούν την «επόμενη μέρα» των δύο μεγάλων ΟΧΙ του Οκτώβρη (πανελλαδική απεργία, παρελάσεις), τα μάτια και οι σκέψεις τους μοιάζουν να καναλιζάρονται από τους ταγούς του αστικού πολιτικού συστήματος -δυστυχώς και από το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ- στις κοινοβουλευτικές κινήσεις των «πάνω», στις εκλογές και το δημοφήφισμα. Μάλιστα, το δημοψήφισμα χαρακτηρίζεται ως «εκβιασμός», με συνέπεια ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ να συντάσσονται με τη ΝΔ στο «εκλογές εδώ και τώρα!», σ’ έναν παροξυσμό κοινοβουλευτικού κρετινισμού. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Έφυγε ο Κώστας Τζιαντζής….


«Έφυγε» σήμερα, 1η Νοεμβρίου, ο Κώστας Τζιαντζής, ηγετική προσωπικότητα της κομμουνιστικής Αριστεράς και του αντιδικτατορικού κινήματος, σε ηλικία 63 ετών.

 Γεννήθηκε στον Πύργο της Ηλείας το Σεπτέμβρη του 1948. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Εντάχθηκε στο αντιδικτατορικό κίνημα, συνελήφθη το 1968 από την Ασφάλεια και το 1969 οργανώθηκε στην ΚΝΕ. Ήταν μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ στη διάρκεια της δικτατορίας και ο βασικός συντελεστής στη δημιουργία της Αντι-ΕΦΕΕ. Στην εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν γραμματέας της Οργάνωσης Σπουδάζουσας της ΚΝΕ και έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξέλιξη των γεγονότων. Καταζητούμενος της χούντας από το Φεβρουάριο του 1974 πέρασε στην παρανομία μέχρι τη μεταπολίτευση. Μετά την κατάρρευση της χούντας υπήρξε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ μέχρι το 1989, οπότε αποχώρησε μαζί με άλλα 14 μέλη της ΚΕ που δημιούργησαν εν συνεχεία το Νέο Αριστερό Ρεύμα.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΓΓΕΛΟΣ ΧΑΓΙΟΣ: ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΕ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ


Συνέντευξη του Α. Χάγιου στην  εφ. ΑΥΓΗ*

«Οι πρόωρες εκλογές αποτελούν μορφή προσωρινής εκτόνωσης της λαϊκής πίεσης για το μνημονιακό μπλοκ, και προετοιμασίας του για πολιτικές ανακατατάξεις«, υπογραμμίζει στην «Αυγή» της Κυριακής ο Άγγελος Χάγιος, περιφερειακός σύμβουλος με το σχήμα ΑΝΤΑΡΣΥΑ-αντικαπιταλιστική ανατροπή και στέλεχος του ΝΑΡ.

Σε ό,τι αφορά την 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που ολοκληρώνεται αύριο (30/10), εκφράζει την ελπίδα να μπορέσει να διαμορφώσει μια πολιτική πρόταση που να αλλάξει το τοπίο, ενώ μιλώντας για το ζήτημα της ενότητας της αριστεράς, υποστήριξε πως» η αριστερά ή θα συντονίσει τη δράση της σε μια ανατρεπτική κατεύθυνση, δίνοντας υπόσταση στον ρόλο και την κοινωνική της αναφορά ή θα εξακολουθήσει να πελαγοδρομεί σε διαχειριστικές λογικές«. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ και ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΏΝΑ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ και της ΧΟΥΝΤΑΣ ΕΕ-ΔΝΤ


Συμβολή του ΝΑΡ στην Α’ Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ-ΠΟΛΟΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ, ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ο υπαρκτός καπιταλισμός βρίσκεται εν μέσω μιας ιστορικών διαστάσεων κρίσης, η οποία αγκαλιάζει ολόκληρο τον πλανήτη με «αδύνατο κρίκο» την Ελλάδα αλλά και την Ευρωζώνη.

Σε αυτό το καινούριο τοπίο και η ταξική πάλη αποκτά νέα στοιχεία. «Πρόκειται για μια ιστορική περίοδο που θα χαρακτηρίζεται από πολλαπλές κοινωνικές εκρήξεις, απρόβλεπτες λαϊκές εξεγέρσεις, ακόμη και επαναστατικά γεγονότα», όπως αναφέρεται και στην εισήγηση της Συνδιάσκεψης.  

Σε αυτά τα πλαίσια η  απεργία στις 19-20 Οκτώβρη αποτέλεσε ένα ανώτερο ποιοτικό βήμα σε σχέση με τa προηγούμενa, αφού για πρώτη φορά το μαζικό κίνημα δεν αποσκοπούσε μόνο στο να μην περάσουν τα μέτρα, αλλά περνούσε, λίγο πολύ συνειδητά, στο αίτημα να ανατραπούν κυβέρνηση και τρόικα, να μην περάσει η επίθεση, ν’ ανοίξει ο δρόμος για μια άλλη κοινωνική και πολιτική προοπτική. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: