Μορφές οργάνωσης του υποκειμένου


του Κώστα Τζιαντζή (μνήμη, υπόσχεση, δέσμευση)

tziantzis_3Σύμφωνα με την εκφυλισμένη «αριστερή» αντίληψη, κοινωνικό και πολιτικό επικοινωνούν περνώντας αποκλειστικά μέσα από τα σινικά τείχη του κόμματος, αντί να αποτελούν μια διαλεκτική ενότητα, αναφέρει ο Κώστας Τζιαντζής στο τέταρτο κεφάλαιο του βιβλίου που θα κυκλοφορήσει με άρθρα και συμβολές του. Με αφορμή τη συμπλήρωση τριών χρόνων από τον πρόωρο θάνατό του δημοσιεύουμε ορισμένα αποσπάσματα.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Περι τυχοδιωκτισμού και άλλων δαιμονίων


Γιάννης Δημόπουλος

imagesΤο ελληνικό πανεπιστήμιο βρίσκεται σε κατάσταση πολέμου. Δύο χρόνια μετά την ανκοίνωση του νόμου-εκτρώματος για την παιδεία, ένα χρόνο μετά τις απολύσεις πάνω απο των μισών διοικητικών υπαλλήλων των ιδρυμάτων κατ’ εντολή Υπουργείου, και μερικούς μόλις μήνες μετά την εξαγγελία διαγραφών των ‘’αιωνίων’’ φοιτητών και εγκαθίδρυση security και face control, συναντούμε μια τομή. Με αφορμή την κινητοποίηση των φοιτητικών συλλόγων του ΕΚΠΑ στην Πρυτανεία, ενάντια στα security της πανεπιστημιούπολης, ο Πρύτανης του ΕΚΠΑ Φορτσάκης, καλεί τα ΜΑΤ να επιβάλλουν την τάξη και αποκλείει το κτήριο της Πρυτανείας.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Με εντολή Μιχαλολιάκου η απόπειρα δολοφονίας του Δ. Κουσουρή;


1Το άλλοτε νούμερο 2 της οργάνωσης έχει καταγραφεί, μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, να λέει πως ο Νίκος Μιχαλολιάκος είχε δώσει την εντολή για το χτύπημα στον Κουσουρή.
 Νέες συνομιλίες που είχε ο Αντώνης Ανδρουτσόπουλος, γνωστός και ως Περίανδρος, με άγνωστο άνδρα για τη δολοφονική επίθεση εναντίον του φοιτητή Δημήτρη Κουσουρή τον Ιούνιο του 1998 από φάλαγγα χρυσαυγιτών, έρχονται στη δημοσιότητα.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Οικονομική και πολιτική πάλη στο σύγχρονο καπιταλισμό


5a-neoΠαπαδάκης Γιώργος

Διαβάζοντας τα κείμενα και τα γράμματα που συντάχθηκαν με αφορμή το πανελλαδικό σώμα, έχω την αίσθηση ότι οι αναλύσεις μας για το νέο στάδιο του ολοκληρωτικού καπιταλισμού επί της ουσίας δεν τα επηρεάζουν. Λες και είναι μια άλλη κουβέντα, ιδεολογικού τύπου, η ανάλυση του νέου σταδίου και της εποχής και μια άλλη κουβέντα, ξεκομμένη, για την αριστερά και την αναγκαία πολιτική της πρόταση.

Πυρήνας αυτής της αδυναμίας κατά τη γνώμη μου είναι το γεγονός ότι ενώ ανιχνεύουμε και περιγράφουμε τις κεντρικές αλλαγές σε επίπεδο παραγωγής και σε επίπεδο κράτους δεν βγάζουμε τα αναγκαία συμπεράσματα που θα μας πάνε ένα βήμα πιο πέρα.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Για τον χαρακτήρα της σημερινής παγκόσμιας οικονομικής κρίσης


ΚΡΙΣΗ 11Lucas Zeise

Το καλοκαίρι του 2013 η παγκόσμια χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση συμπληρώνει έξη χρόνια. Και δεν φαίνεται κανένα τέλος στον ορίζοντα. Από μόνη της αυτή η χρονική διάρκεια αποτελεί μια ιστορική τομή στην ανάπτυξη του καπιταλισμού. Σ΄ αυτή την παγκόσμια οικονομική κρίση έχουν ενσωματωθεί επεισόδια της ανάκαμψης και της εκ νέου ύφεσης. Σε ό,τι αφορά τον τύπο, πρόκειται και για αυτή την παγκόσμια οικονομική κρίση, για μια κανονική καπιταλιστική κρίση υπερπαραγωγής. Μόνο που είναι πολύ πιο ριζοσπαστική απ΄ ό,τι η κοινή συγκυριακή κρίση υπερπαραγωγής, η οποία ονομάζεται και συγκυριακός οικονομικός κύκλος. Η ριζοσπαστικότητα αυτής της κρίσης φαίνεται κατ΄ αρχή στην εμμονή της. Δεν μπορεί να λυθεί με τον τυπικό τρόπο των συγκυριακών κρίσεων, σύμφωνα με τον οποίο η απαξίωση του πλεονάζοντος κεφαλαίου κάνει δυνατό ένα νέο κύκλο συσσώρευσης.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η αριστερά, ή θα είναι αντι-ιμπεριαλιστική και αντι-καπιταλιστική, ή δεν θα είναι αριστερά (και μια απόπειρα απάντησης στον σύντροφο Ρούση)


Βασίλης Ζούμπος*

Με αφορμή το τελευταίο άρθρο του συντρόφου Γ . Ρούση, αλλά με αίτιο τη δημόσια συζήτηση που διεξάγεται εντός και εκτός ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τα πολιτικά επίδικα της περιόδου που διανύουμε αλλά και τη μετωπική συμπόρευση των αντι-ιμπεριαλιστικών, αντικαπιταλιστκών και αντι-ΕΕ δυνάμεων, καταθέτω τις παρακάτω σκέψεις.

Τον σύντροφο Γιώργο Ρούση τον έχω σε μεγάλη εκτίμηση. Έτσι μου είναι δύσκολο και μόνο να προσπαθήσω να «απαντήσω» ή να «αντιπαρατεθώ» μαζί του ιδεολογικά, για θέματα τακτικής ή στρατηγικής. Γιατί θεωρώ ότι οι γνώσεις του και η πολιτική του εμπειρία σε σχέση με τις αντίστοιχες δικές μου δεν μπορούν να συγκριθούν. Γιατί αν συγκριθούν θα προκαλέσουν γέλιο. Δεν τα λέω αυτά από ταπεινοφροσύνη. Έτσι είναι στην πραγματικότητα. Γι’ αυτό, με σεβασμό και συντροφική πάντα διάθεση ήθελα να δημοσιοποιήσω αυτές τις σκέψεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ

Το ζήτημα τακτικής, το οποίο ο σύντροφος Ρούσης αλλά και άλλοι σύντροφοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (βλ. Πέτρος Παπακωνσταντίνου, «Η μεγάλη πρόκληση», 2013), θεωρούν κομβικό στοιχείο που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη σχέση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με το ΣΥΡΙΖΑ είναι, εάν ιστορικά δικαιολογούμαστε να θεωρούμε ότι η μόνη συνταγή επιτυχίας για μια σοσιαλιστική επανάσταση είναι ο δρόμος της οκτωβριανής επανάστασης, ή είναι δυνατόν, πριν την κατάληψη της πολιτικής εξουσίας από μια εργατική επανάσταση, να δράσει επικουρικά προς τον σκοπό αυτό, μια αστική κυβέρνηση της επαναστατικής αριστεράς. Ακόμα και εάν δεχθούμε ότι δεν μπορεί κανείς να αποφανθεί με απόλυτη βεβαιότητα, ότι άλλα ιστορικά παραδείγματα «εφόδου προς τον ουρανό», πλην της οκτωβριανής επανάστασης, πέτυχαν ή απέτυχαν επειδή δεν ακολούθησαν επακριβώς τα βήματά της, το ζήτημα είναι ότι η περίπτωση ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει καμία σχέση με το δίλημμα αυτό. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Το παγκάκι


pagkakiΤαινία μικρού μήκους διάρκειας 7΄.

Μια εθελοντική, no budget, απόπειρα, σχόλιο στην κρίση.

Σενάριο, σκηνοθεσία: Βασίλης Τσιράκης, βοηθός σκηνοθέτη-μοντάζ: Χρήστος Νασιουτζίκης, μουσική: Νίκος Χαλκιάς, κάμερα: Παύλος Τσιγκόγιας.

Παίζουν: Σωτήρης Παπαδόπουλος, Νίκος Κουιρουκίδης, Κατερίνα Βασιλείου, Δημήτρης Τσίτσης, Γιώργος Λογοθέτης, Γιάννης Κηπουρός, Γιώργος Ντόμπρος, Κώστας Ξενόπουλος.

Τεχνική υποστήριξη: Δημήτρης Σιδέρης, Ζαννής Αποστολίδης, Λίνα Κατσιόλα

Από τα ‘’μνημόνια’’ ανά χώρα, στο ευρωπαϊκό υπερ-πρόγραμμα μόνιμης δημοσιονομικής προσαρμογής


ΕΠΟΠΤΕΙΑΠαναγιώτης Μαυροειδής

Βγαίνουμε αλήθεια από τα μνημόνια και αποχαιρετάμε τη δυσκολοχώνευτη τρόικα; Θα προλάβει ο Σαμαράς να πάρει τα εύσημα αυτής της ‘’νίκης’’ ή μήπως θα καρπωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ τη μετάβαση στη νέα εποχή;

Το πολιτικό λεξιλόγιο αλλάζει ραγδαία και για τον πολύ κόσμο φαίνεται τουλάχιστον ακαταλαβίστικο.

Πρέπει λοιπόν να συνεννοηθούμε πριν βγάλουμε συμπεράσματα.

 

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Κριτική της κριτικής για την τακτική της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του NAP


ερωτηματικά-38242964Δημήτρης Γρηγορόπουλος

Τι όρους προϋποθέτει μια συγκεκριμένη τακτική, για να εξασφαλίζει την ορθότητα της; Πρώτο, να αποτελεί την ορθή και αποτελεσματική πρόταση του κινήματος για την επίλυση των αντιθέσεων και προβλημάτων μιας περιόδου ή φάσης και δεύτερο να υπηρετεί την επαναστατική στρατηγική του σταδίου, εν προκειμένω του ολοκληρωτικού καπιταλισμού.

Ένας τακτικός στόχος αν δεν γίνεται κατανοητός απ’ την κοινωνία, πρέπει να αντικαθίσταται, έστω κι αν ανταποκρίνεται στα οξυμμένα προβλήματα της περιόδου;

Πρόκειται για ψευτοδίλημμα ιδεαλιστικής αντίληψης.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Το τέλος των ίσων αποστάσεων στην Ουκρανία



image014Θάνος Ανδρίτσος, Κώστας Γούσης, Κώστας Φουρίκος

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί απάντηση στο Ριζοσπάστη της 18ης Οκτωβρίου, που καταφέρθηκε εναντίον σειράς άρθρων του ΠΡΙΝ σχετικά με την Ουκρανία, τη στάση της αριστεράς και τα συμπεράσματα από το διεθνές αντιφασιστικό καραβάνι αλληλεγγύης. Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ της 26ης Οκτωβρίου από τρεις υπογράφοντες, μέλη του ΝΑΡ, της νΚΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που συγκρότησαν την ελληνική αποστολή που επισκέφτηκε το Ντονμπάς στα τέλη του Σεπτέμβρη, εκπροσωπώντας την Αντιφασιστική Καμπάνια για την Ουκρανία στο διεθνές καραβάνι.

Η κριτική τους στην ηγεσία του ΚΚΕ επικεντρώνεται στη γραμμή των ίσων αποστάσεων που χάνει την κύρια διάσταση της μάχης στην Αν. Ουκρανία που είναι αντιφασιστική, αντικυβερνητική και αντιπολεμική και περιορίζεται στο να παρατηρεί τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις υποτιμώντας τις διεργασίες ενός λαού που με τ’ όπλο στο χέρι πολεμάει το φασισμό. Στην ίδια παγίδα οδηγούνται επίσης και δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Στο κείμενο γίνεται μια παρουσίαση της Αντιφασιστικής Καμπάνιας για την Ουκρανία με παράλληλο κάλεσμα για εγκατάλειψη της αδιέξοδης και χρεωκοπημένης γραμμής των ίσων αποστάσεων και κοινής συμβολής σε ένα μαζικό αντιιμπεριαλιστικό – αντιπολεμικό κίνημα.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: